Batik winkel

Het is niet altijd even gemakkelijk om batik of souvenirs te kopen in Yogya. Je kan naar de markt (Bringhardjo) gaan, maar als je niet kan afdingen en of de prijzen niet kent raad ik je af. Op de markt zijn de spullen niet geprijsd en als je vraagt dan krijg je prijs pas te horen. En laat je blijken dat je erg geïnteresseerd bent dan wordt het begin aanbod hoger. Dus oppassen op de markt kopen. We raden je aan om in de winkel te gaan kopen met vaste prijzen. Mirota Batik is zo'n winkel, waar de prijzen redelijk zijn en personeel behulpzaam zijn. Mirota Batik is gemakkelijk te vinden aan de Malioboro tegenover Bringhardjo markt. Mirota Batik biedt niet alleen batik, maar ook souvenirs om naar huis mee te nemen.

Waar gaan we?

Wandelen, rusten, eten zijn de onderdelen van goede reis. Ook het bestuderen van de plaatselijke reisgidsen is een "must". Wat wil ik nog zien. Waar gaan we naar toe. Waar kunnen we oversteken met de ferry. Dagelijks passen we onze schema. In grote lijnen weten we wel, maar de details doen we ter plekke. Hier in Hongkong moest ik nog even uitzoeken, waar we naar toe kunnen gaan na The Peak.

Salak

Laatst in Oktober bij Nugiek in Yogyakarta kregen we ook salak. In 2004 had ik ook geproefd, maar toen viel het tegen. Laatst was het best lekker en we kregen nog een doos mee om onderweg te eten. Ik ken het eerder alleen van het lied "pilih dongdong opo salak". Dongdong ken ik wel, glad van buiten en als je bijt krijg je een pit met stekels en een beetje zuur. Salak is het omgekeerde een stekelige uiterlijk en heeft een zoetige smaak en sappig. Kies je dongdong of salak? "Pilih sing ayu opo elek" Kies voor je voor een schoonheid of een heks van uiterlijk?  Dat is moeilijk kiezen.

Simbah

 

Na drie jaar weer in Gunung Kidul en weer op bezoek bij Oma van Tabeta. Ze was zo blij om ons weer te zien, en tranen in haar ogen van blijdschap. Toen in 2007 bij ons afscheid zei ze: "Ik ben al oud en ik zal je niet meer zien". En ik kan me nog herinneren, wat ik haar antwoordde: "Ach Simbah, zo snel gaat het niet, ik zie je nog wel. Je bent nog gezond". Het was indertijd niet in mijn planning om na 3 jaar weer in Gunung Kidul te zijn. Het was meer omdat we naar Singapore om Enitia te gaan zien en combineren om naar Gunung Kidul te gaan.

Big smile

Nooit eerder ontmoet. Ken haar ook niet. En dan toch, de "big smile". Alleen het gebaar voel je hun gastvrijheid. Misschien ben ik niet zo vreemd, ze lijkt wel op een familielid. Ja, ik bedoel onze grote Javaanse familie.Ja ook, ze praat gewoon Javaans ver weg van de bewoonde (beschaafde) wereld. Ondanks een onbekend omgeving, voor het gevoel ben ik helemaal niet verdwaald. Terwijl als je me daar alleen laat en de bewoonde wereld zelf moet zoeken, dan krijg ik zeker hoofdpijn en behalve dat ook pijn aan mijn voeten met blaren.

Schoenen

Reizen naar Zuid-Oost Azië zal je wel als Westerling wel een paar dingen opvallen. Tijdens onze eerste en tweede reis dachten we, het is misschien wel een uitzondering. Ik schat zo 1 op de 20 mensen of misschien minder dat ze een maatje grotere schoenen aantrekken. Voor kinderen kan ik me best voorstellen dat de ouders een maat groter koopt voor de kinderen, maar voor de ouderen is toch wel anders. We vroegen ons af wat het achterliggende gedachte om een grotere maat schoenen aan te trekken. Je vindt het leuk en er was geen meer te koop in de winkel met jouw maat. Je hebt het gekregen van een vriend of bekenden en het is zonde om weg te gooien. Je kan zoveel antwoorden op verzinnen. Ik weet het niet, ik durf zelf niet te vragen. Het is een persoonlijke en ook gevoelige vraag. Het is niet alleen in Indonesië, maar ook in Maleisië en Hongkong. En toch heb ik aan een vriend gevraagd, natuurlijk eerst naar zijn schoenen kijken of het een grotere maat is of niet. Hij gaf mij een antwoord, maar of dat het juiste achterliggende gedachte is laat ik het midden. De meeste (goedkope) schoenen zijn te hard en als je passend koopt dan krijg je blaren van. En toch he, met een maatje grotere schoen kunnen ze echt heel goed lopen. Het is kwestie van wennen denk ik.