Ontmoeting

We kennen elkaar al heel lang, maar persoonlijk heb ik hem pas laatst in Jakarta ontmoet. We hebben de hele dag voor uitgetrokken. Het was zeer zeker een aangename ontmoeting.

Agam, hartelijk dank voor de aangeboden sightseeing in Jakarta en natuurlijk niet te vergeten al het lekkere eten. Nogmaals ik vind het zeer boeiend ondanks voor je vreemd was om niet naar een toeristische plek te gaan en wel gewoon Depok. Gewoon het alledaags leven mee te maken. Het was voor ons meer interessant om het dagelijks leven mee te maken, want de meeste toeristiche plekken hebben we al gezien in ons voorgaande trip in Indonesie.

Rij ervaring

Na een paar keer vakantie in Indonesie heb ik laatste keer besloten om auto te huren en zelfrijden. Allereerst was het moeizaam om ergens auto te huren zonder chauffeur. Na een paar keer verhuurbedrijven benaderd in Indonesie heb ik besloten via AVIS te huren. Dus voor zekerheid gekozen en betrouwbaarheid.

Qua prijs/kwaliteit verhouding ben ik zeer teleurgesteld. Ik heb het voor 2 weken gehuurd en ik maak gebruik van mijn eigen GPS, een vrij recente van TomTom.
De vrijheid van vrij bewegen zonder rekening te houden met andere mensen geef mij een goed gevoel. GPS helpt mij waar ik naar toe kan gaan zonder te verdwalen. In grote lijnen kom ik altijd goed aan waar ik wil zijn. Hotels zoeken was dan ook vrij gemakkelijk. Een tekortkoming van de GPS is de detail van zijstraten, dit staat niet aangeven. Volgens kan TomTom hier zlef niets aan doen, omdat niet alle wegen namen hebben. Dus als ik bij iemand op bezoek wil gaan heb ik ook geen exacte adres en in de buurt kom ik altijd. En de rest op de ouderwetse manier vragen. En meestal na een korte uitleg kan ik wel aan.
Ja, en nu op de weg zelf. Dat is niet alleen kunnen rijden, maar ook kunsten kunnen uithalen. Je wordt van links en recht ingehaald door de (brom)motorfietsen. Deze hebben helemaal geen benul van veiligheid, dus goed opletten en optimaal gebruik maken van de spiegels. En vooral ook meedoen door bijvoorbeeld ook links of rechts in te halen. En zo hoort je erbij. Hahahaha en dan merken ze niet dat je een vreemdeling bent.

Lekker eten

Overal wordt er gegeten. Tijdens mijn reis maak ik gebruik om vreemde eten te proeven. Hoe vreemd het ook uitziet zal zijn weg naar mijn tong wel vinden. Zelf ben ik opgegroeid met Surinaams-Javaans eten. Dus mijn smaakpapillen is zo ingericht, maar ik sta open voor nieuwe smaken. Ik ben geen keukenheld, dus meer gericht in het eten. Persoonlijk vind ik zelf het Surinaams-Javaans eten qua ingrediënten eenvoudig en het wordt niet zoveel gevarieerd. Op Java waar mijn ouderlijke keuken van afstamt merk ik het eenvoud. Surinaams-Javaans is lekker ik ben mee opgegroeid, dus ik houd nog altijd van mijn Lelydorpse sambel petjel. En als ik een waardering moet geven van welk plaats het eten het lekkerst is, dan zeg ik van Singapore. En daarna van Bali en van Midden Java. Midden Java bedoel ik waar ze gewoon thuis eenvoudig eten serveren. Tijdens onze laatste reis in Thailand heb ik wel een lekkere sambel trasie. We hebben gevraagd hoe ze het maken en nu kunnen we zelf thuis maken. O dat is lekker.

Pak Sayat & Ibu Sumi

Bericht van: 15-10-2008

In de middaguren bij Pak Sayat en Ibu Sumi (ouders van Tabeta) is het heerlijk vertoeven. Als je om je heen kijkt verschil het niet veel met Suriname. Hoe ook de mensen met elkaar praten, want ze praten het gewone Javaans zoals ik gewend ben. Het met elkaar communiceren over alles en nog wat, dan krijg je ook een dorpsgevoel (Lelydorp). Ja, ik overdrijf niet. De buren gaan langs en begroeten elkaar. Dan zeg Ibu Sumi: "Tanggane podo liwat, mergo pingin weruh tamune soko negoro londo" (De buren gaan langs om te zien, wie onze gasten zijn uit Nederland). En ik antwoord: "Lha yo tamu sonko negoro londo, lha koq ora bedo" (Gasten uit Nederland en ze zien er helemaal niet anders uit). De buren zijn nieuwsgierig natuurlijk, want ze hadden al een paar dagen terug gehoord dat ze nog bezoek gaan krijgen uit Nederland. En dan ook nog, weet je een paar jaren terug waren ze ook al hier geweest. En onze eerste keer toen in 2004 kwamen de buren ook langs om ons te begroeten. We voelden niet op onze gemak. En een ieder wilde ons een hand geven.

Laatste keer waren we meer dan een keer bij Pak Sayat en Ibu Sumi op bezoek geweest. En dat maakt het verschil dat wij elkaar beter leren kennen. Laatst stuurde Ibu Sumi mij een SMS en ze schreef: "Aku koq wis kangen karo sedulur". Ja, zei ik, mijn overgrootmoeder kwam uit jullie buurt (Wonosari) en daarom hebben we een band. En dit heb ik haar niet verteld toen ik daar was waar mijn voorouders vandaan kwamen.

Thuis van opa

Je hebt altijd een eigen voorstelling hoe een plaats eruit ziet aan de hand van verhalen die je hebt meegekregen van je grootvader. Door de jaren heen en vooral na 100 jaar is er veel veranderd. En dan kom je op de plek waar je grootvader ooit over had verteld en dan zie je een heel ander beeld. Aan de ene kant is het wel te verwachten. Je ontmoet mensen met bekende gezichten, maar je kent ze niet. De ene lijkt meer op je eigen neef of zelfs je eigen vader. Dus je voelt je thuis en als je praat ben je weer een vreemde.

Tunjungan Mall

Ik kijk regelmatig naar mijn oude foto's uit onze reis om te kunnen nagenieten en het gevoel om weer te gaan reizen op te wekken. Een foto op Surabaya gemaakt tijdens onze reis op 9 november 2007 voor Tunjungan Mall.

Landschap

@ Kaliurang, Java, Indonesie (November 2007).
De inheemse bevolking in het gebied heeft een geheel andere band met het landschap. Ze woont er. Elke landschapsfoto kan als een raakpunt van culturen worden gezien, het punt waarop de gezichtspunten van de insider en buitenstaander elkaar ontmoeten.

Gelaran

Gelaran is een klein dorpje in Gunung Kidul. Film toont beelden van onze eerste bezoek in 2004. We waren toen met een familie groepje naar Indonesië. Het was heel gezellig en aangename ontmoeting van Surinaamse/Indonesisch Javanen. Het gesprek was in een heel vlot Javaans (ngoko) uitgevoerd. Er waren net een paar woorden die zij niet kennen en of andersom.

Bromfietser

 

Het is warm en benauwd en toch zie je veel mensen met een jas. Ik snap het ook een beetje, 30 C is normaal voor hun en als het 5 C lager wordt dan is het koud. Wat ik niet snap is de linkse bromfietser met een jas achterstevoren aangetrokken. Mogelijk is rits kapot, dan is zo wel handig om aan te trekken. Of ze kunnen een nieuwe jas niet permitteren vanwege andere prioriteiten. En toch, zie je dit vaak in de Malaysie en Indonesië.

Lees ook:
Schoenen

Keuze genoeg

Keuze genoeg om te eten en het is lekker. Tijdens onze reis in Zuid-Oost Azië kunnen we dagelijks een keuze maken van het brede aanbod aan gerechten. En voor degene die van pittig eten houden is er nog meer keuze.

Lees ook:
Steamboat eten

In Yogya

Tijdens onze reis in Indonesië proberen we altijd we een vriend op te zoek. In 2005 was Nugiek bij ons geweest tijdens zijn studie in Zweden. Eerst paar smsjes sturen wanneer we kunnen komen of het ook goed uitkomt. Het is niet even gemakkelijk om vrienden te ontmoeten. We kunnen hem thuis ontmoeten in Yogyakarta in het weekend. Maandag tot en met vrijdag werkt hij in Surabaya.

Lees ook:
Salak

Wandeling

Een wandeling door de kleine straten in de dessa krijg je een mooi indruk van de natuur. En dan lopend en tegelijkertijd dromend hoe toen mijn simbah buyut hierover allemaal vertelde.De kleine straten kan je het best wandelend of met een bromfiets gaan verkennen. Lopend kan je ook gesprekken aanknopen met de mensen, maar je loopt wel het risico dat je je eigen levensverhaal moet vertellen dan andersom. Niet iedereen kent onze geschiedenis. Ze merken wel direct dat je geen local bent en dan toch nog Javaans kan praten. En andersom ook moeizaam bahasa spreek of helemaal niet. Met auto is het meestal moeilijk om te keren de meeste kleine wegen is niet geschikt voor auto's.

Uit eten met vrienden

Uit eten met vrienden hoort ook erbij, want dan leer je echt wat ze lekker vinden. Normaal maak je een eigen keuze. En dat hangt dan af wat je al weet en denk wat het is. En wat vreemd is qua naam en uiterlijk denk je wel eerst na of het lekker zal zijn. En met vrienden ga je gewoon mee en vraag wat hij of zij lekker vindt, dus hun aanbeveling. Vooral lokale hapjes wil je proeven. En lokale restaurant moet je van de lokale mensen hebben om te weten waar lekker is.

Lees ook:
Eten

Sarangan

Er zijn altijd plekjes waar je niet kan vergeten. Er zijn speciale manieren waarom je aan zo een plek blijft herinneren. Zo heb ik een paar, maar ik zal niet alles opsommen. Een mooie plek waar ik niet eerder van op de hoogte ben. En het staat ook niet vermeld in de reisgidsen hier in Nederland. Het is zeker aan te bevelen als je van de natuur houd. Ik ben hier terecht gekomen door onze chauffeur tijdens onze reis op Java. Op weg naar Tawangmanggu waren we hier gestopt, Telaga Sarangan (Sarangan meer). En je vraagt dan waarom ik het niet kan vergeten. Ja, hier heb ik mijn lekkere sate gekocht, smullen en genieten van de natuur. Sate met lontong en inclusief drinken voor onze chauffeur en mij voor minder dan 10.000 roepiah (minder dan 1 Euro). En ik kon gewoon Javaans met de verkoper praten. Hetzelfde Javaans zoals wij in Suriname praten. 

Lees ook:
Tawangmanggu
Grot in Gelaran

Keuken

Terug in de tijd? Nee, het is een vrij recent foto (oktober 2010), maar als je zo naar kijkt dan lijkt het tientallen jaren terug is gemaakt. In de tijd van onze grootouders in Suriname. Voor mijn gevoel geeft dit de 60-er jaren in Suriname onder de Javaanse keuken. Ja, mijn kindertijd. Zo kan kan ik het nog bij mijn overgrootmoeder wanen. Het lijkt alsof op Java niets is veranderd, zo maakt het ook dat ik thuis voel zonder al veel moeite te doen. Zo zie je dat de keukenspullen niet is gemoderniseerd, dus geen elektrische apparaten.

Javaanse boeren

Op weg naar Tawangmanggu zagen we hard werkende mensen om hun oogst klaar te leggen om naar de markt te brengen. Of misschien wel andersom te wachten op de tussenhandelaar.

Lees ook:
Tawangmanggu

Jakarta

Het is altijd druk in Jakarta. Bij de kruisingen waar het verkeer een stop maakt wordt door de straatventers gebruik gemaakt om spullen te verkopen. Er worden sigaretten, water, speelgoed, etenswaren en nog meer aangeboden.Het is een manier van overleven waar miljoenen mensen werken en wonen. In 2007 wilde Jakarta alle venters en bedelaars van de straat. Foto's zijn van 2010 en nog steeds zie je venters en bedelaars in de straten van Jakarta. Zo een verbod treft natuurlijk de allerarmsten van een stad met circa 13 miljoen inwoners.

Lees ook:
Zwaar
Kaliurang 1

Foto moment

Hij heeft een aantal sate in zijn hand en hij smult. En zo'n moment wil je natuurlijk vastleggen. Ik hou van om niet geposeerde foto's te maken. En ik probeer vaak zo veel mogelijk ongemerkt vast te leggen. En achteraf selecteer ik de goede shots uit. En soms vind ik het jammer dat juist de goede momenten niet scherp op komt.

En hier bijvoorbeeld op de markt. Ze had het eerst niet in de gaten, maar ik was wellicht te laat. En ze zei nog: "Owahla koq di potrek aku iki" (O, hij maakt een foto). En hier gelukkig maar vindt ze het niet erg. Je moet wel oppassen, want bepaalde mensen (of culturen) waardeer het niet als je ze op de foto vastlegt. Dus ook uiterst voorzichtig mee.

Lees ook: Schoenen

Bakul

Om de verkoop te bevorderen moet je wat voor doen. Een van de mogelijkheden en direct resultaat is een aantrekkelijke verkoopster. Trouwens meeste kopers kijken allereerst naar schoonheid en soms kom je echt bedrogen uit. Het eten is niet lekker en dat is dan jammer, en toch doe je volgend keer weer.
"Bakule ayu, narik ati".

Cultuur

Tijdens jouw vakantie een culturele attracties kunnen meemaken is puur toeval. En dat hadden we ook meegemaakt in Gunung Kidul. Het is een genot om zoiets te mogen meemaken. Ik moest mijn camera alle richtingen draaien om de bijzondere dingen te kunnen vastleggen. Waar moet je dan richten, want elk hoek kan je het vastleggen. Hoe de mensen zich gedragen. Hoe de dansers zich bewegen. Het was ook heet en op een gegeven moment was ik helemaal bezweet en een schaduw moeten opzoeken en even tot rust te komen. Ja, ik had echt genoten.

Lees ook:
Markt Wonosari
Gunung Kidul