Posts tonen met het label USA. Alle posts tonen
Posts tonen met het label USA. Alle posts tonen

woensdag 16 februari 2011

Muzikant

Ook in USA zie je een muzikant die hun brood op straat verdienen. En een fiets, dat zie je sporadisch.

Lees ook:
Graceland

dinsdag 25 januari 2011

Geschenk van de natuur

Het is mooi. De Niagara watervallen zijn een geschenk van de natuur (één der wereldwonderen), maar het wordt toeristisch uitgemolken tot en met. Aan de directe omgeving mag gelukkig niets worden veranderd. De Amerikanen en Canadezen zijn er dol en trots op. De grillige watervallen maken van dit plaatsje het grootste toeristische trekpleister van Canada. Jaarlijks komen er zo'n 12 miljoen mensen van de gehele wereld een kijkje nemen. De watervallen vormen de grens tussen Canada en de USA, om precies te zijn tussen de staten Ontario en New York State.

Lees ook: Niagara Falls

zondag 9 januari 2011

Lake Lure

Chimney Rock is de natuur invulling van onze reis in North Carolina. Haal diep adem van de frisse berglucht, en laat uw zorgen verdwijnen in de koele wind. Dit is de perfecte plek om in de natuur door te brengen. Chimney Rock biedt een mooi uitzicht op Lake Lure. En een perfecte plek om mooie foto's te maken.

Lees ook: Devils Head

zondag 12 december 2010

Javaans gevoel

Je bent een Javaan, niet op Java geboren. Je woont ver weg van Indonesië. Je dagelijks spreektaal is geen Javaans. Je verstaat nog enkele Javaanse woorden. En toch ben je van binnen nog een Javaan. Hoe laat je dat onbewust merken. Je hebt enkele batik kleding in je klerenkast, misschien nooit aangetrokken of misschien alleen bij speciale gelegenheden. In je woonkamer heb je een wayangpop hangen. Het maakt niet uit waar je bent geboren en getogen, je blijft Javaan ook al spreek je de taal niet. Je laat het gewoon blijken bewust of onbewust. En als je een javaans muziek (kroncong, popjawa, campursari) hoort voel je op je gemak. Ja hoor, je kan het niet ontkennen.

woensdag 15 september 2010

Graceland



We waren in Spartanburg (SC) in USA bij Els en Iwan. En van daaruit bezochten we Graceland (Elvis Presley) in Memphis (Tennessee). Het was een rit van in totaal meer dan 9 uur en een afstand van meer dan 900 km. We hadden het in 2 etappes uitgevoerd om toch een hele dag in Graceland te kunnen zijn. Onderweg hadden we een Motel-stop gemaakt om te slapen.
Het is wel waard om eens te gaan. Om al de gouden platen te bewonderen. Ondanks dat hij al lang is gestorven. Hij zorgt dat er nog velen kunnen genieten en leven van zijn muziek en erfenis. Niet alleen de muziekliefhebbers, maar ook de mensen die in Graceland werken voor hun dagelijks brood.

dinsdag 10 augustus 2010

Is het ver?


Vragen zoals "Waar gaan we naar toe?" en "Is het ver?" wordt vaker gesteld bij een kleine uitstapje of een verre reis. In deze is afstand meestal een relatief begrip. Voor mij is 150 km niet ver, maar voor een ander weer heel ver. Het begrip ver is meestal gerelateerd aan hoeveel geld je te besteden hebt.

In USA, een land van grote afstanden en goedkope benzine stelt afstand niks voor. Met 1 liter benzine leg je wel zelfde afstand als in Nederland mee, maar het kost veel minder. Een rit van 150 km kost voor ons in Nederland al gauw 15 Euro aan benzine. Voor hetzelfde bedrag leg je in USA 600 km mee.

zondag 1 augustus 2010

Philadelphia (Pennsylvania)


Ik kwam heel laat in Philadelphia (november 2008) vanuit het noorden aan. Het was al donker, maar ik kon geen gebouw herkennen (van televisie serie, die ik ken). Ik kwam terecht in een heel ander buurt. Volgens mijn GPS was ik wel op het juiste plek. Het was ook een beetje miezerig weer om te kunnen herkennen. Ik zei tegen Margriet, we gaan toch eerst een slaapplek zoeken en dan morgen verder verkennen. Bij het zoeken van een slaapgelegenheid waren we in een achterbuurt terecht gekomen. Dat was niet erg, we hadden alleen maar een bed nodig om te slapen en te douchen.
Vroeg 's morgens opgestaan, snel ontbijten en weer op pad om Philadelphia te verkennen. En ja hoor nu herken ik ze wel, zoals ik op televisie ken. En dan zeker lekker winkelen en weer wat gekocht om naar huis mee te nemen.

vrijdag 30 oktober 2009

Leven


Het is toch alweer een hele tijd geweest dat ik hier wat schrijf. Het komt niet alleen door tijdgebrek, maar ook door prioriteitstelling dat je als mens telkens in acht moet nemen. In het leven gebeuren heel veel dingen die je telkens op een rijtje moet zetten. Het is een reeks van momenten die je in het traject levensloop tegenkomt. Momenten die telkens met een andere kijk dient te worden beoordeeld en een besluit nemen.
Het is niet altijd even zonnig in het leven. Zo zie je maar weer, het is te vergelijken met het weer, de ene dag zonnig en vrolijk en de ander dag zo somber en koud. En dan, heb je even tijd om wat afleiding te zoeken. En wat doe je, ja, op reis (vakantie) natuurlijk. En dat betekent niet alleen naar een ander land, maar het kan ook lekker dichtbij zijn.
Ik geniet al van het niet dagelijks routine dingen te doen, effe wat anders, en dat is leuk. En vooral genieten van de mensen om je heen, van de natuur om je heen. Lekker op een bankje zitten op een vreemde plek. Ja, zo is het leven eenmaal.

donderdag 29 januari 2009

Devils Head


Het is alweer een tijd terug dat ik wat heb geschreven in mijn blog. Door alle drukte en omstandigheden kreeg ik niet de tijd voor om te schrijven. Goed, voor dit jaar wordt dit de eerste en hopelijk ook niet de laatste.
Tijdens onze reis in November van afgelopen jaar in Amerika waren we bij de familie Setro in Spartanburg. En op advies van Mas Iwan hadden we naar de mooie plekken in de buurt bezocht. En Chimney Rock was een van ze. Met een GPS bij de hand is het handig en dan alleen adres op te vragen en erin programmeren. En het rijden er naar toe is dan heel gemakkelijk. Het rijden vanuit Spartanburg naar Chimney Rock in North Carolina was dan wel niet zo lang. Onderweg er naar toe is het zo een mooi natuur om ook te genieten. De wegen zijn het voor Amerikaanse begrippen wel smal. Door rustig te rijden en goed opletten kunnen we nog van het omgeving genieten. Op de plaats van bestemming hoog in de berg is het uitzicht prachtig, we genieten dan ook en neem alle tijd om te genieten. Om de Devils Head te gaan zien moet je wel effe de trap opgaan en dat is goed voor je benen. Niet alleen het autorijden, maar de benen strekken en lopen is goed voor de afwisseling. We hebben heel veel foto's kunnen schieten om van tijd tot tijd weer thuis van te kunnen genieten.

dinsdag 2 december 2008

Setro in Spartanburg


Vakantie is niet alleen leuk, maar ook vermoeiend. Bij thuiskomst liggen dan zoveel dingen op je te wachten om uit te voeren. En dan niet te vergeten, de verhaaltjes die je allemaal en overal moet vertellen. Onze laatste reis was heel leuk, heb ik ook al eerder geschreven. 16 dagen door USA rondrijden is een belevenis op zicht. Ook het kunnen ontmoeten van mensen die je wel kent via internet (e-mail/chat), maar niet eerder persoonlijk hebt ontmoet, maakt onze reis nog aangenamer.
Een van onze reisdoel was South Carolina om van daaruit verschillende leuke plekken te bezichtigen. We zijn heel goed ontvangen door de familie Setro (Iwan en Els) in Spartanburg. Overdag gingen we op stap, natuurlijk op aanwijzing van Mas Iwan, ja, hij is de kenner van het gebied. En wij gingen dan zelf op stap, onze vriend, dat is onze GPS, leidde ons overal naar toe. En we zijn dan heel afhankelijk van de moderne techniek. Een toets op de knop en geef maar aan waar je naar toe wilt, dan is het geregeld. ’s Avonds zijn we dan weer terug bij de familie Setro en daar wachtten ze op ons om samen met hun te dineren. En ook gezellig kletsen. O, wat kan Ibu Els lekker koken. Ja hoor, we hebben echt geen spijt van, dat we ons overdag laat uithongeren om ’s avonds bij Iwan en Els kunnen eten. En niet alleen Els kan lekker koken, ik moet zeker Mas Iwan ook een complimentje meegeven.
Dank je wel Mas Iwan en Ibu Els, mede namens Margriet en Siwoh Painie.

zaterdag 1 november 2008

USA



Na een aantal uren vliegen zijn we op de plaats van bestemming aangekomen. We zijn heel hartelijk ontvangen. Een heerlijk gevoel is dat om mensen niet alleen van internet te kennen, maar ook daadwerkelijk kunnen ontmoeten.
We danken de familie Freer om op onze eerste dag van aankomst om ons thuis te laten voelen. Het was begonnen als een luisteraar van SRP. Na een jaar kreeg ik het eerste bezoek van Rieke bij ons thuis in Nederland. En dit is dan onze wederbezoek en onze band te versterken. Dank je wel, Rieke en Willie.

Zoeken in deze blog