Ontmoeting

We kennen elkaar al heel lang, maar persoonlijk heb ik hem pas laatst in Jakarta ontmoet. We hebben de hele dag voor uitgetrokken. Het was zeer zeker een aangename ontmoeting.

Agam, hartelijk dank voor de aangeboden sightseeing in Jakarta en natuurlijk niet te vergeten al het lekkere eten. Nogmaals ik vind het zeer boeiend ondanks voor je vreemd was om niet naar een toeristische plek te gaan en wel gewoon Depok. Gewoon het alledaags leven mee te maken. Het was voor ons meer interessant om het dagelijks leven mee te maken, want de meeste toeristiche plekken hebben we al gezien in ons voorgaande trip in Indonesie.

Vriend

Tijdens mijn laatste familie vakantie in Suriname heb ik mijn vriend kunnen ontmoeten voor mijn ouderlijke huis. En natuurlijk hadden we heel te besproken. We hadden zeker jaren elk weekend opgetreden met BZ Group. En zeer zeker hadden we lol.

Pak Sayat & Ibu Sumi

Bericht van: 15-10-2008

In de middaguren bij Pak Sayat en Ibu Sumi (ouders van Tabeta) is het heerlijk vertoeven. Als je om je heen kijkt verschil het niet veel met Suriname. Hoe ook de mensen met elkaar praten, want ze praten het gewone Javaans zoals ik gewend ben. Het met elkaar communiceren over alles en nog wat, dan krijg je ook een dorpsgevoel (Lelydorp). Ja, ik overdrijf niet. De buren gaan langs en begroeten elkaar. Dan zeg Ibu Sumi: "Tanggane podo liwat, mergo pingin weruh tamune soko negoro londo" (De buren gaan langs om te zien, wie onze gasten zijn uit Nederland). En ik antwoord: "Lha yo tamu sonko negoro londo, lha koq ora bedo" (Gasten uit Nederland en ze zien er helemaal niet anders uit). De buren zijn nieuwsgierig natuurlijk, want ze hadden al een paar dagen terug gehoord dat ze nog bezoek gaan krijgen uit Nederland. En dan ook nog, weet je een paar jaren terug waren ze ook al hier geweest. En onze eerste keer toen in 2004 kwamen de buren ook langs om ons te begroeten. We voelden niet op onze gemak. En een ieder wilde ons een hand geven.

Laatste keer waren we meer dan een keer bij Pak Sayat en Ibu Sumi op bezoek geweest. En dat maakt het verschil dat wij elkaar beter leren kennen. Laatst stuurde Ibu Sumi mij een SMS en ze schreef: "Aku koq wis kangen karo sedulur". Ja, zei ik, mijn overgrootmoeder kwam uit jullie buurt (Wonosari) en daarom hebben we een band. En dit heb ik haar niet verteld toen ik daar was waar mijn voorouders vandaan kwamen.

Gelaran

Gelaran is een klein dorpje in Gunung Kidul. Film toont beelden van onze eerste bezoek in 2004. We waren toen met een familie groepje naar Indonesië. Het was heel gezellig en aangename ontmoeting van Surinaamse/Indonesisch Javanen. Het gesprek was in een heel vlot Javaans (ngoko) uitgevoerd. Er waren net een paar woorden die zij niet kennen en of andersom.

In Yogya

Tijdens onze reis in Indonesië proberen we altijd we een vriend op te zoek. In 2005 was Nugiek bij ons geweest tijdens zijn studie in Zweden. Eerst paar smsjes sturen wanneer we kunnen komen of het ook goed uitkomt. Het is niet even gemakkelijk om vrienden te ontmoeten. We kunnen hem thuis ontmoeten in Yogyakarta in het weekend. Maandag tot en met vrijdag werkt hij in Surabaya.

Lees ook:
Salak

Uit eten met vrienden

Uit eten met vrienden hoort ook erbij, want dan leer je echt wat ze lekker vinden. Normaal maak je een eigen keuze. En dat hangt dan af wat je al weet en denk wat het is. En wat vreemd is qua naam en uiterlijk denk je wel eerst na of het lekker zal zijn. En met vrienden ga je gewoon mee en vraag wat hij of zij lekker vindt, dus hun aanbeveling. Vooral lokale hapjes wil je proeven. En lokale restaurant moet je van de lokale mensen hebben om te weten waar lekker is.

Lees ook:
Eten

Gitaarmuziek

Na een dagje rond toeren in Gunung Kidul werden we 's avonds ook geëntertaind door Suradal en Tabeta. Suradal met zijn gitaar en Tabeta zong ook mee. Het klonk bekend in mijn oren, een bekend campursari lied. Ik moest eerst goed nadenken en mee neuriën. O ja, het lied is ook door Didi Kempot in pop versie vertolkt namelijk "Mas Joko". Tabeta kan ook heel mooi zingen en ik zei nog kom we gaan CD opnemen en ik ga het promoten in Suriname.

Lees ook: Tabeta familie
Lees ook: Bakso

For you

Beste families, vrienden, kennissen, luisteraars en lezers, wij wensen jullie fijne feestdagen en gelukkig Nieuwjaar.

Dear families, friends, listeners and readers, we wish you a merry Christmas and happy New Year.

Terbaik keluarga, teman, pendengar dan pembaca, kami berharap Anda hari Natal dan bahagia Tahun Baru.

Poro sedulur, konco, kenalan, pamiarso lan pemoco, kulo ngaturaken selamet natalan lan taun baru.

Javaanse hapjes

Het was een gelegenheid om van alle soorten Javaanse hapjes te proeven. Ja, ik was wel aan het eind van de dag helemaal vol gevuld. Ik bedoel mijn buik he, want ik was ook speciaal uitgenodigd om te eten met de genodigden. Ibu Sumi gaf mij ook uitleg hoe ik moet eten en wat allemaal erin zit. Echt leuk, en als andere mensen mij in het bahasa en of kromo inggil aansprak, dan zei ze: "Ngomong Jawa wae, ngoko. Iki pinter ngoko" (Praat maar gewoon ngoko Javaans met hem, hij kan het). Ze vinden allemaal zo leuk om mij in  het Javaans te horen praten (natuurlijk met een andere klank). En dan, beginnen ze te vragen, hoe het kan. En weer uitleggen. Zo kreeg ik mijn dag wel vol om steeds zelfde verhaal te vertellen.

Salak

Laatst in Oktober bij Nugiek in Yogyakarta kregen we ook salak. In 2004 had ik ook geproefd, maar toen viel het tegen. Laatst was het best lekker en we kregen nog een doos mee om onderweg te eten. Ik ken het eerder alleen van het lied "pilih dongdong opo salak". Dongdong ken ik wel, glad van buiten en als je bijt krijg je een pit met stekels en een beetje zuur. Salak is het omgekeerde een stekelige uiterlijk en heeft een zoetige smaak en sappig. Kies je dongdong of salak? "Pilih sing ayu opo elek" Kies voor je voor een schoonheid of een heks van uiterlijk?  Dat is moeilijk kiezen.

Simbah

 

Na drie jaar weer in Gunung Kidul en weer op bezoek bij Oma van Tabeta. Ze was zo blij om ons weer te zien, en tranen in haar ogen van blijdschap. Toen in 2007 bij ons afscheid zei ze: "Ik ben al oud en ik zal je niet meer zien". En ik kan me nog herinneren, wat ik haar antwoordde: "Ach Simbah, zo snel gaat het niet, ik zie je nog wel. Je bent nog gezond". Het was indertijd niet in mijn planning om na 3 jaar weer in Gunung Kidul te zijn. Het was meer omdat we naar Singapore om Enitia te gaan zien en combineren om naar Gunung Kidul te gaan.

Landschap

In Indonesië genoten we ook van de mooie natuur. Langs de wegen richting Gunung Kidul is het aangenaam om naar te kijken. Ik heb heel veel foto's kunnen schieten. Het is dus niet alleen genieten van het lekkere eten, maar ook van de natuur. Daarnaast kan je lekker kletsen in het Javaans met je vrienden.

Nugiek

Tijdens mijn reis maak ik het bezoeken van vrienden een onderdeel van mijn programma.Het is dan niet alleen bezienswaardigheden en toeristische plekken. Het is leuk om iemand weer na jaren te ontmoeten. Zo'n bezoek geef me een indruk van het dagelijks leven van mijn vrienden. En natuurlijk communiceer ik op dat moment op een heel andere manier dan alleen via telefoon, e-mail of chatting.
Nugiek was in 2005 bij ons in Nederland, dus het was toch alweer 5 jaar terug. In 2007 had ik hem niet kunnen ontmoeten. Het was een aangename samenzijn met heel veel eten. Ja, Mas Nugiek het was echt heel veel eten voor 4 personen. Suradal en Tabeta waren ook mee.

Graceland

We waren in Spartanburg (SC) in USA bij Els en Iwan. En van daaruit bezochten we Graceland (Elvis Presley) in Memphis (Tennessee). Het was een rit van in totaal meer dan 9 uur en een afstand van meer dan 900 km. We hadden het in 2 etappes uitgevoerd om toch een hele dag in Graceland te kunnen zijn. Onderweg hadden we een Motel-stop gemaakt om te slapen.
Het is wel waard om eens te gaan. Om al de gouden platen te bewonderen. Ondanks dat hij al lang is gestorven. Hij zorgt dat er nog velen kunnen genieten en leven van zijn muziek en erfenis. Niet alleen de muziekliefhebbers, maar ook de mensen die in Graceland werken voor hun dagelijks brood.

Kaliurang 2

Na een half uur afdaling kwamen we in een beek terecht met fris stromend water. Was wel nodig om het lichaam af te koelen. Suradal had me verteld dat hij me naar Kaliurang meeneemt. En ik dacht, o leuk, zal wel heel veel garnalen zijn in een beek. Nee hoor, Kaliurang is een naam van een plaatsje. En in het beek zelf valt er geen enkel garnaal te zien. Echt een stukje natuur om te genieten en waar geen ander toerist was te bekennen.
Teruglopend naar "onze auto" was ook niet zo gemakkelijk. Zwetend kwamen we weer boven aan.

Zie ook Kaliurang 1

Suriname

Elk thuiskomst in Suriname blijft het altijd aangenaam en verrassend. Je bent benieuwd naar de veranderingen, je wilt het kleine buurmeisje ontmoeten. Zeker flink gegroeid, je weet kinderen groeien heel snel. En soms herken je ze niet meer. Totdat ze jouw groet: "Dag Oom". Je groet terug, en een heel snelle flits gedachte: "Wie is zij weer, o ja, dat is een dochter van Marie". En zo gaat het weer verder elke dag. En dan komt het, je mist een paar bekenden. Durft eerst niet te vragen, en dan krijg je te horen wat je niet wilde horen. Ja, die leeft niet meer. En je vraagt dan waarom, zo oud was hij toch niet. Was hij ziek geweest? Dergelijke vragen stel je dan.

De laatste jaren krijg ik vaker te horen wie allemaal heen gaat, trouwt en kinderen krijgen. Nog niet zo lang terug was telefoongepsrek naar Suriname duur. Je gebruikte het alleen als het nodig en werd alleen de belangrijke zaken besproken en wat nodig. Nu wordt het om de kleine dingen al gebeld en er wordt meer gecommuniceerd.

Setro in Spartanburg

Vakantie is niet alleen leuk, maar ook vermoeiend. Bij thuiskomst liggen dan zoveel dingen op je te wachten om uit te voeren. En dan niet te vergeten, de verhaaltjes die je allemaal en overal moet vertellen. Onze laatste reis was heel leuk, heb ik ook al eerder geschreven. 16 dagen door USA rondrijden is een belevenis op zicht. Ook het kunnen ontmoeten van mensen die je wel kent via internet (e-mail/chat), maar niet eerder persoonlijk hebt ontmoet, maakt onze reis nog aangenamer.
Een van onze reisdoel was South Carolina om van daaruit verschillende leuke plekken te bezichtigen. We zijn heel goed ontvangen door de familie Setro (Iwan en Els) in Spartanburg. Overdag gingen we op stap, natuurlijk op aanwijzing van Mas Iwan, ja, hij is de kenner van het gebied. En wij gingen dan zelf op stap, onze vriend, dat is onze GPS, leidde ons overal naar toe. En we zijn dan heel afhankelijk van de moderne techniek. Een toets op de knop en geef maar aan waar je naar toe wilt, dan is het geregeld. ’s Avonds zijn we dan weer terug bij de familie Setro en daar wachtten ze op ons om samen met hun te dineren. En ook gezellig kletsen. O, wat kan Ibu Els lekker koken. Ja hoor, we hebben echt geen spijt van, dat we ons overdag laat uithongeren om ’s avonds bij Iwan en Els kunnen eten. En niet alleen Els kan lekker koken, ik moet zeker Mas Iwan ook een complimentje meegeven.
Dank je wel Mas Iwan en Ibu Els, mede namens Margriet en Siwoh Painie.

Vakantie

Onze vakantie in USA was heel goed en formidabel geweest. We hadden bijzondere plaatsen kunnen bezoeken en niet te vergeten de mensen die we hebben kunnen ontmoeten en bezoeken waren heel lief voor ons. Het was 16 onvergetelijke dagen. In totaal had ik circa 8000 km Amerikaanse asfalt kunnen berijden met onze huurauto. Onderweg naar de verschillende mensen en steden hadden kunnen genieten van het natuur, het verschil tussen noord en zuid. Het leven en vooral het dagelijks leven van Amerika kunnen proeven. Ja, proeven. Heerlijk eten worden voorgeschoteld door Rieke, Ria en Elsje.

Behalve 8000 km asfalt hadden we ook verschillende staten kunnen bezoeken. Ja, en dat natuurlijk ten koste van de verschillende vrienden en kenissen die we niet kunnen bezoeken en of ontmoeten. Onze verontschuldiging richting al onze vrienden en kenissen. We hopen dat jullie hiervoor begrip kunnen tonen.

USA

Na een aantal uren vliegen zijn we op de plaats van bestemming aangekomen. We zijn heel hartelijk ontvangen. Een heerlijk gevoel is dat om mensen niet alleen van internet te kennen, maar ook daadwerkelijk kunnen ontmoeten.
We danken de familie Freer om op onze eerste dag van aankomst om ons thuis te laten voelen. Het was begonnen als een luisteraar van SRP. Na een jaar kreeg ik het eerste bezoek van Rieke bij ons thuis in Nederland. En dit is dan onze wederbezoek en onze band te versterken. Dank je wel, Rieke en Willie.

SRP Fan

SRP streamt al meer dan 3 jaar, om precies te zijn sinds 24 december 2004. En in het afgelopen 3 jaar hebben verschillende mensen over de gehele wereld kunnen genieten van de aangeboden 24 uur en 7 dagen lang muziek.

En na een paar weken streamen begon al de eerste reacties binnen te stromen. SRP is bekend geworden door de trouwe luisteraars en ook door Google zoekmachine. Onder de trouwe luisteraars zijn er ook zeer bijzondere tussen. En daarover wil ik het vandaag over schrijven. Ik kan me nog haar eerste e-mail herinneren, persoonlijk naar mij gericht en niet via gastenboek. En ze schreef: "Kunt U alsjeblieft vertellen vanwaar SRP wordt gestreamed". En ik zag aan haar e-mail adres en naam, het is een mogelijk een Javaanse vrouw getrouwd met een Nederlander. Mijn eerste gedachte, een Surinaams Javaanse vrouw. En nee hoor, ze is geboren en getogen in Solo (Indonesie). Wat een verassing.

Na een paar e-mail uitwisseling weet ik het, ze is een bijzondere. Ik heb Mbak Rien leren kennen in Mei 2005. En in februari 2006 ben ik haar gaan opzoeken in Hilversum. Ik was alleen op bezoek gekomen en daar maakte ik ook kennis met Mas Bob van de Heuvel. Een vriendin Jenny en een nicht Nindy waren ook aanwezig. Het is me altijd bij gebleven. Ik kreeg zoveel eten op tafel om te eten. En ik zei nog: "Dit kan ik echt niet op krijgen".

En ja hoor, Mbak Rien is echt een trouwe fan van me. En ze leert me ook Javaans te praten en schrijven. En zij is de schrijfster van SRP recepten, in het Javaans. En niet te vergeten, zij zorgt ook voor goede muziek uit Indonesie voor andere medeluisteraars. Mbak Rien, dank je namens alle andere SRP trouwe luisteraars over de gehele wereld.