maandag 2 augustus 2010

Surabaya (2)


Sore-sore aku menyang Surabaya, rasa ning weteng wis ngele. Golek pangan opo yo menko. Pak sopir tak jak golek restoran sing paling resik lan enak ngono yoh. Wong yo piye bojoku nek tak jak tuku pangan ning pingir dalan ora gelem. Jare kuwi ora resik, mundak gawe awak lara menko.

Ning aku seneng banget panganan ning Jawa. Sembarang sing tak dep mesti leb .... mlebu ...rasa ning ilat enak .... Hmmmm ... aku koq pingin ning Jawa mene...

zondag 1 augustus 2010

Philadelphia (Pennsylvania)


Ik kwam heel laat in Philadelphia (november 2008) vanuit het noorden aan. Het was al donker, maar ik kon geen gebouw herkennen (van televisie serie, die ik ken). Ik kwam terecht in een heel ander buurt. Volgens mijn GPS was ik wel op het juiste plek. Het was ook een beetje miezerig weer om te kunnen herkennen. Ik zei tegen Margriet, we gaan toch eerst een slaapplek zoeken en dan morgen verder verkennen. Bij het zoeken van een slaapgelegenheid waren we in een achterbuurt terecht gekomen. Dat was niet erg, we hadden alleen maar een bed nodig om te slapen en te douchen.
Vroeg 's morgens opgestaan, snel ontbijten en weer op pad om Philadelphia te verkennen. En ja hoor nu herken ik ze wel, zoals ik op televisie ken. En dan zeker lekker winkelen en weer wat gekocht om naar huis mee te nemen.

Eten



Overal waar je naar je toe gaat valt er iets lekkers te proeven wat je niet eerder hebt gegeten. Ik heb geen nukken wat dat betreft. Een gevulde hapje is altijd verrassend. Je hapt het en weet pas daarna wat je in je mond hebt gestopt. Soms valt het tegen en soms valt het mee. Een loempia is zo'n voorbeeld, uiterlijk ziet het meestal hetzelfde uit, maar inhoudelijk is het altijd een verrassing. Ene is lekkerder dan de ander. Soms is de vulling helemaal niet lekker, terwijl qua uiterlijk wel heel aantrekkelijk uitziet.
Dit is ook te vergelijken met de mens om je heen. Heel aantrekkelijk uitzien hoeft niet altijd zo lief te zijn .... :)

zaterdag 31 juli 2010

Kangen

Rasane atiku koq yo wis kangen. Kepingin bali mene ning Jawa. Ben ndang mene bisa tekan njawa, petuk konco lan sedulur. Ketoqe koq wis suwe banget rasane 3 taun kuwi.

O rasane... koq koyo ngene yen ora nyanding kowe ..... :)

vrijdag 30 juli 2010

Jawa Timur


Hier waren we ergens in de buurt van Lamongan, volgens mijn landkaart. Onze chauffeur tevens gids, wist niet eens waar we zijn. Ik had hem gevraagd of hij ons ergens naar mooie plek kan brengen. Ja, dat kan ik zei hij. En ondertussen reed hij op aanwijzing van mensen onderweg. Dus daar bij volgende hoek ga je naar rechts en na 2 bochten weer naar links bijvoorbeeld. En als hij het niet meer weet dan vroeg hij weer bij de eerst volgend persoon die wij tegenkwamen. Dat is een GPS (Tom-Tom) op de oude manier. Voor ons maakte het niet uit. We komen wel ergens aan. Is een vorm van sightseeing.

donderdag 29 juli 2010

Kuala Lumpur

Ik ben mijn foto's aan het bekijken en ik heb weer zin om in het vliegtuig te stappen. Hier was ik 2007 geweest, een mooie stad en lekker winkelen. Genoeg om te zien.
In 2008 waren we naar USA, in 2009 Suriname. En wat wordt het dit jaar. Het wordt wel iets waar ik graag naar toe ga.

Zoeken in deze blog