My Blog

Night View

2012-01-07T13:20:00.000+01:00

Ook 's avonds kan je genieten op de hypermoderne skyline van Hongkong.

Landschap

2011-12-25T12:05:00.000+01:00

@ Kaliurang, Java, Indonesie (November 2007).
De inheemse bevolking in het gebied heeft een geheel andere band met het landschap. Ze woont er. Elke landschapsfoto kan als een raakpunt van culturen worden gezien, het punt waarop de gezichtspunten van de insider en buitenstaander elkaar ontmoeten.

Kowloon

2011-11-13T22:14:00.001+01:00

De vreemdeling doet er goed aan zich in een dichtbevolkte gebieden zoals Kowloon doelloos door de menigte mee te laten voeren. Misschien komt hij op de jademarkt terecht of bevindt hij zich plotseling in een gaarkeuken en treft hij lekkere eten.
Ik krijg honger van al het lekkere eten.

Gelaran

2011-09-15T10:02:00.001+02:00

Gelaran is een klein dorpje in Gunung Kidul. Film toont beelden van onze eerste bezoek in 2004. We waren toen met een familie groepje naar Indonesië. Het was heel gezellig en aangename ontmoeting van Surinaamse/Indonesisch Javanen. Het gesprek was in een heel vlot Javaans (ngoko) uitgevoerd. Er waren net een paar woorden die zij niet kennen en of andersom.

Bromfietser

2011-07-16T16:35:00.000+02:00

Het is warm en benauwd en toch zie je veel mensen met een jas. Ik snap het ook een beetje, 30 C is normaal voor hun en als het 5 C lager wordt dan is het koud. Wat ik niet snap is de linkse bromfietser met een jas achterstevoren aangetrokken. Mogelijk is rits kapot, dan is zo wel handig om aan te trekken. Of ze kunnen een nieuwe jas niet permitteren vanwege andere prioriteiten. En toch, zie je dit vaak in de Malaysie en Indonesië.

Lees ook:
Schoenen

Keuze genoeg

2011-07-10T16:00:00.000+02:00

Keuze genoeg om te eten en het is lekker. Tijdens onze reis in Zuid-Oost Azië kunnen we dagelijks een keuze maken van het brede aanbod aan gerechten. En voor degene die van pittig eten houden is er nog meer keuze.

Lees ook:
Steamboat eten

In Yogya

2011-07-07T19:52:00.000+02:00

Tijdens onze reis in Indonesië proberen we altijd we een vriend op te zoek. In 2005 was Nugiek bij ons geweest tijdens zijn studie in Zweden. Eerst paar smsjes sturen wanneer we kunnen komen of het ook goed uitkomt. Het is niet even gemakkelijk om vrienden te ontmoeten. We kunnen hem thuis ontmoeten in Yogyakarta in het weekend. Maandag tot en met vrijdag werkt hij in Surabaya.

Lees ook:
Salak

In de buurt

2011-06-26T21:23:00.000+02:00

Mooi weer, dan proberen we van onze eigen omgeving te genieten. Wandelen en fietsen in de buurt zie je meer van de omgeving. En leer je ook je eigen omgeving te waarderen.
Wordt het koud, dan gaan we de zon wel opzoeken.

Wandeling

2011-05-13T20:24:00.001+02:00

Een wandeling door de kleine straten in de dessa krijg je een mooi indruk van de natuur. En dan lopend en tegelijkertijd dromend hoe toen mijn simbah buyut hierover allemaal vertelde.De kleine straten kan je het best wandelend of met een bromfiets gaan verkennen. Lopend kan je ook gesprekken aanknopen met de mensen, maar je loopt wel het risico dat je je eigen levensverhaal moet vertellen dan andersom. Niet iedereen kent onze geschiedenis. Ze merken wel direct dat je geen local bent en dan toch nog Javaans kan praten. En andersom ook moeizaam bahasa spreek of helemaal niet. Met auto is het meestal moeilijk om te keren de meeste kleine wegen is niet geschikt voor auto's.

Uit eten met vrienden

2011-05-01T21:33:00.000+02:00

Uit eten met vrienden hoort ook erbij, want dan leer je echt wat ze lekker vinden. Normaal maak je een eigen keuze. En dat hangt dan af wat je al weet en denk wat het is. En wat vreemd is qua naam en uiterlijk denk je wel eerst na of het lekker zal zijn. En met vrienden ga je gewoon mee en vraag wat hij of zij lekker vindt, dus hun aanbeveling. Vooral lokale hapjes wil je proeven. En lokale restaurant moet je van de lokale mensen hebben om te weten waar lekker is.

Lees ook:
Eten

Sarangan

2011-04-21T21:25:00.000+02:00

Er zijn altijd plekjes waar je niet kan vergeten. Er zijn speciale manieren waarom je aan zo een plek blijft herinneren. Zo heb ik een paar, maar ik zal niet alles opsommen. Een mooie plek waar ik niet eerder van op de hoogte ben. En het staat ook niet vermeld in de reisgidsen hier in Nederland. Het is zeker aan te bevelen als je van de natuur houd. Ik ben hier terecht gekomen door onze chauffeur tijdens onze reis op Java. Op weg naar Tawangmanggu waren we hier gestopt, Telaga Sarangan (Sarangan meer). En je vraagt dan waarom ik het niet kan vergeten. Ja, hier heb ik mijn lekkere sate gekocht, smullen en genieten van de natuur. Sate met lontong en inclusief drinken voor onze chauffeur en mij voor minder dan 10.000 roepiah (minder dan 1 Euro). En ik kon gewoon Javaans met de verkoper praten. Hetzelfde Javaans zoals wij in Suriname praten.

Lees ook:
Tawangmanggu
Grot in Gelaran

Integreren

2011-04-10T11:38:00.000+02:00

Je maakt een stap in je leven. Je vertrekt uit het ouderlijke huis. Het kan zijn naar een ander dorp of zelfs naar een ander land. Een ander dorp is een gemakkelijk keus, je bent nog altijd dicht bij huis. Je geboorteland verlaten om een nieuw leven te beginnen is anders. Je moet behalve nieuwe omgeving verkennen ook kunnen integreren. Integreren ligt aan jezelf hoe je dat doet en invult. En wanneer ben je pas geïntegreerd? Is dat wanneer je supermarkt kan vinden en de prijzen kent of de weg kan vinden om naar het werk te gaan? Definitie van integreren in een samenleving hangt van je zelf af. En wanneer ben je pas geslaagd in je poging om te integreren? Nou, in mijn geval, in gesprek of discussie met autochtone vrienden (kennissen) en dan beginnen ze de buitenlanders af te zeiken waar je erbij bent. En daarna vragen wat ze van jou vindt, want ik ben ook een "buitenlander" en dan zie je hun "rode" oren.

Keuken

2011-04-04T21:18:00.000+02:00

Terug in de tijd? Nee, het is een vrij recent foto (oktober 2010), maar als je zo naar kijkt dan lijkt het tientallen jaren terug is gemaakt. In de tijd van onze grootouders in Suriname. Voor mijn gevoel geeft dit de 60-er jaren in Suriname onder de Javaanse keuken. Ja, mijn kindertijd. Zo kan kan ik het nog bij mijn overgrootmoeder wanen. Het lijkt alsof op Java niets is veranderd, zo maakt het ook dat ik thuis voel zonder al veel moeite te doen. Zo zie je dat de keukenspullen niet is gemoderniseerd, dus geen elektrische apparaten.

Penang

2011-03-25T19:25:00.000+01:00

Penang is een prima bestemming om aan te doen tijdens uw Azië reis. Penang biedt niet alleen strand, restaurants en winkels. In Georgetown kunt u heerlijk slenteren en prachtige, verborgen tempels, pagodes en clanhouses ontdekken. U kunt ook een bezoek brengen aan het oude fort Cornwallis, de snake tempel en het mystieke China Town.
Na een lange wandeling namen we altijd de tijd om te rusten, want het is echt warm.

Water

2011-03-06T19:40:00.001+01:00

Bij het eten hoort drinken bij. Ik drink standaard iets warm bij of water, dus geen andere koude dranken tijdens onze reis. Ja, dus bijvoorbeeld dawet of ijsjes vermijd ik. Eigenlijk wel jammer, ik vind dawet wel lekker. Dus dawet drinken doe ik thuis. Waarom eigenlijk? Meer voor eigen bestwil, meestal worden koude dranken gemaakt met ongekookt water en dus hygiënisch niet verantwoord voor mij. Buikpijn en diarree probeer ik te vermijden tijdens onze vakantie.
Nou, en zo waren we in Penang in een restaurant en we wilden water erbij om te drinken. We kregen 2 glazen water. Nee, we wilden een verzegeld fles water. Het meisje keek ons verbaasd aan, maar dit is gratis zei ze. O nee, we willen wel betalen hoor.

Afhaal menu

2011-02-21T20:15:00.000+01:00

Het is altijd eten. Voor elk gelegenheid wordt er op een gepast manier gevierd, maar eten wordt niet overgeslagen. Bij geboorte, trouwerij, verjaardagen en dodenherdenking. Ik vind het allemaal goed. Ik vind het allemaal lekker. En deze bijvoorbeeld, je wilt toch zoiets niet missen? Eten voor meer dan 3 personen en om naar huis mee te nemen. En helemaal gratis afhaal menu.

Javaanse boeren

2011-02-19T21:54:00.000+01:00

Op weg naar Tawangmanggu zagen we hard werkende mensen om hun oogst klaar te leggen om naar de markt te brengen. Of misschien wel andersom te wachten op de tussenhandelaar.

Lees ook:
Tawangmanggu

Chinese vrouw

2011-02-17T20:53:00.000+01:00

Waar je ook naar toe gaat probeer ik mooie foto's te schieten van het alledaagse. En deze Chinese vrouw moet haar dorst lessen. En het was niet in Hongkong en ook niet in Singapore, maar in Paramaribo, waar er steeds meer chinezen wonen.

Muzikant

2011-02-16T21:27:00.001+01:00

Ook in USA zie je een muzikant die hun brood op straat verdienen. En een fiets, dat zie je sporadisch.

Lees ook:
Graceland

Jakarta

2011-02-15T21:51:00.001+01:00

Het is altijd druk in Jakarta. Bij de kruisingen waar het verkeer een stop maakt wordt door de straatventers gebruik gemaakt om spullen te verkopen. Er worden sigaretten, water, speelgoed, etenswaren en nog meer aangeboden.Het is een manier van overleven waar miljoenen mensen werken en wonen. In 2007 wilde Jakarta alle venters en bedelaars van de straat. Foto's zijn van 2010 en nog steeds zie je venters en bedelaars in de straten van Jakarta. Zo een verbod treft natuurlijk de allerarmsten van een stad met circa 13 miljoen inwoners.

Foto moment

2011-02-10T21:41:00.001+01:00

Hij heeft een aantal sate in zijn hand en hij smult. En zo'n moment wil je natuurlijk vastleggen. Ik hou van om niet geposeerde foto's te maken. En ik probeer vaak zo veel mogelijk ongemerkt vast te leggen. En achteraf selecteer ik de goede shots uit. En soms vind ik het jammer dat juist de goede momenten niet scherp op komt.

En hier bijvoorbeeld op de markt. Ze had het eerst niet in de gaten, maar ik was wellicht te laat. En ze zei nog: "Owahla koq di potrek aku iki" (O, hij maakt een foto). En hier gelukkig maar vindt ze het niet erg. Je moet wel oppassen, want bepaalde mensen (of culturen) waardeer het niet als je ze op de foto vastlegt. Dus ook uiterst voorzichtig mee.

Lees ook: Schoenen

Bakul

2011-02-06T09:37:00.001+01:00

Om de verkoop te bevorderen moet je wat voor doen. Een van de mogelijkheden en direct resultaat is een aantrekkelijke verkoopster. Trouwens meeste kopers kijken allereerst naar schoonheid en soms kom je echt bedrogen uit. Het eten is niet lekker en dat is dan jammer, en toch doe je volgend keer weer.
"Bakule ayu, narik ati".

Cultuur

2011-02-02T21:42:00.002+01:00

Tijdens jouw vakantie een culturele attracties kunnen meemaken is puur toeval. En dat hadden we ook meegemaakt in Gunung Kidul. Het is een genot om zoiets te mogen meemaken. Ik moest mijn camera alle richtingen draaien om de bijzondere dingen te kunnen vastleggen. Waar moet je dan richten, want elk hoek kan je het vastleggen. Hoe de mensen zich gedragen. Hoe de dansers zich bewegen. Het was ook heet en op een gegeven moment was ik helemaal bezweet en een schaduw moeten opzoeken en even tot rust te komen. Ja, ik had echt genoten.

Lees ook:
Markt Wonosari
Gunung Kidul

Echt lekker

2011-01-29T20:28:00.001+01:00

"Iwak malem" (niet droog gerookt vis), dat is lekker. Klaarmaken met peper en dan eten met warme rijst. En dan kan ik echt veel eten, wat eigenlijk niet mag. Volgens mij is dit typisch Surinaams Javaans concept.

Geschenk van de natuur

2011-01-25T20:45:00.000+01:00

Het is mooi. De Niagara watervallen zijn een geschenk van de natuur (één der wereldwonderen), maar het wordt toeristisch uitgemolken tot en met. Aan de directe omgeving mag gelukkig niets worden veranderd. De Amerikanen en Canadezen zijn er dol en trots op. De grillige watervallen maken van dit plaatsje het grootste toeristische trekpleister van Canada. Jaarlijks komen er zo'n 12 miljoen mensen van de gehele wereld een kijkje nemen. De watervallen vormen de grens tussen Canada en de USA, om precies te zijn tussen de staten Ontario en New York State.

Lees ook: Niagara Falls

Grot in Gelaran

2011-01-20T18:34:00.000+01:00

In 2004, 2007 en 2010 hadden we het bezocht. En nog geen toeristisch plek en staat ook geen stip in de reisgidsen. Het is een plek dat ik zeker blijft bezoeken als ik op Java ben. Het gaat niet alleen omdat ik de mensen ken, maar ook de omgeving is mooi. Het is zeker waard om te bezoeken. Op loopafstand van huize Ibu Sumi en Pak Sayat kan je stukje historische plek en ook een stukje natuur bewonderen. Door de mensen in Gelaran (Gunung Kidul) wordt nu de mogelijkheid geboden om in de grot te gaan. Voor een bedrag van IDR 50.000,- per persoon krijg je een rondleiding in de grot en eten. En je raadt het, je mag eten bij Ibu Sumi, ja ze kan echt lekker koken. En ze praat Javaans zoals wij in Suriname. Dus beste lezers ben je van plan naar Indonesië te gaan en je bent in Yogya voor 1 a 3 dagen, maak dan gebruik om een dagje naar Gelaran te gaan. Wil je echt naar toe gaan neem contact met me op en geef ik u verder adviezen hierover. Hierover heb ik al meerdere berichten over geschreven.

Lees ook:
Sumur tuju
Pak Sayat en Ibu Sumi
Sawa

Proef evenement

2011-01-18T20:21:00.000+01:00

Aanbod van lekkernijen is groot, dus ik probeer zoveel mogelijk te proeven. Ik hoor zoveel benamingen, maar geen van ze blijft hangen. Zoveel soorten hapjes geproefd en ik weet aan het eind van de rit ook niet hoe ze echt smaken en welke het lekkerst was. En dat betekent voor mij dat geen van ze echt uitschiet, dat ik zeg: ik wil het weer hebben.

Lees ook: Javaanse hapjes
Lees ook: Gelaran

Afscheid

2011-01-16T22:29:00.001+01:00

Het is altijd moeilijk om afscheid te nemen, maar toch wil je weer naar huis gaan. Je moet naar huis gaan om de dagelijkse sleur weer op te pakken, maar je gevoel zegt wat anders. Hoe dan ook je blijft verbonden met je familie en dat maakt het moeilijk om afscheid te nemen, omdat je niet weet wanneer je weer terugkomt. Het is niet om de hoek.
Met Indonesië voelt je ook verbonden, maar het gaat gemakkelijker om afscheid te nemen. Het is toch anders, je bent niet geboren en getogen, en dat is het verschil.

Lees ook: Suriname

Blangkon

2011-01-15T16:46:00.000+01:00

Iedereen met een blangkon dat is leuk om te zien. In Suriname is het niet gebruikelijk om een blangkon op te zetten bij speciale gelegenheden. In mijn jeugdjaren in Suriname heb ik eerlijk gezegd ook nooit gezien. Ik krijg tijdens mijn bezoek bij Pak Eddy Laras ook een om mee naar huis te nemen.

Lees ook: Op bezoek

Eenvoudig

2011-01-14T19:28:00.000+01:00

Garnalen, tempe en groente en een beetje kokosmelk, dat is lekker. En natuurlijk met warme rijst en sambel oelek. En tussendoor een slokje warme thee.

Lees ook: Uitgenodigd
Lees ook: Singapore 1e dag

Gitaarmuziek

2011-01-13T20:20:00.001+01:00

Na een dagje rond toeren in Gunung Kidul werden we 's avonds ook geëntertaind door Suradal en Tabeta. Suradal met zijn gitaar en Tabeta zong ook mee. Het klonk bekend in mijn oren, een bekend campursari lied. Ik moest eerst goed nadenken en mee neuriën. O ja, het lied is ook door Didi Kempot in pop versie vertolkt namelijk "Mas Joko". Tabeta kan ook heel mooi zingen en ik zei nog kom we gaan CD opnemen en ik ga het promoten in Suriname.

Lees ook: Tabeta familie
Lees ook: Bakso

Zo zijn we ....

2011-01-12T19:12:00.001+01:00

Het maakt niet uit waar je bent, ik bedoel geboren, opgegroeid en woont. Je blijft een Javaan zoals ik al in eerdere berichten schrijf. Zonder bestek en samen met de familie eten dat hoort gewoon bij onze doen en laten. En, het is altijd eten dat ons bij elkaar brengt. Het maakt niet wat, als er maar wat op tafel komt en dit geval op de vloer. Wij houden van eten en meestal wel lekker eten. En niet te vergeten lekkere warme thee (wedange) erbij.

Lees ook: Javaanse hapjes
Lees ook: Eten

Bekend gezicht

2011-01-11T20:36:00.000+01:00

Tijdens onze reis in Indonesië ontmoet je natuurlijk heel veel Javanen, want daar is de plek. De verrassing is natuurlijk als je iemand ontmoet en dan denk je ...oeps..... wat lijkt hij sprekend op een bekende. De ene lijkt een beetje op een tante en de ander lijkt weer op een buurman van mijn moeder. En zo gaat het bijna elke dag.
En andersom ook he, je komt ergens in een warung. En dan spreekt ze mij in een plaatselijk dialect aan en dan kijk ik verbaas aan of even nadenken om te antwoorden. En denkt zij: "Ho...orang lain". Het is dan jammer dat ik niet alles in 1 keer versta om direct te antwoorden om niet als vreemde te worden behandeld. Er waren wel momenten dat ik direct kan antwoorden en dan zijn hun houding ook anders tegenover ons, maar na een paar woorden hebben ze dan ook weer ontdekt dat wij geen locals zijn. Ja, hoe dan, tuurlijk met onze vreemde accent of net de woorden gebruiken die zij niet dagelijks gebruiken.

Lake Lure

2011-01-09T20:27:00.002+01:00

Chimney Rock is de natuur invulling van onze reis in North Carolina. Haal diep adem van de frisse berglucht, en laat uw zorgen verdwijnen in de koele wind. Dit is de perfecte plek om in de natuur door te brengen. Chimney Rock biedt een mooi uitzicht op Lake Lure. En een perfecte plek om mooie foto's te maken.

Lees ook: Devils Head

Passie

2011-01-07T22:58:00.001+01:00

Bloemen zijn al sinds mensenheugenis een manier om gevoelens te uiten, op te roepen of te versterken. Passie in optima forma dus. Een betere manier om iemand een bepaalde eer, dank of liefde te bewijzen is er bijna niet. Het is een onderdeel van mijn hobby geworden om bloemen overal waar ik tegenkom te fotograferen.

Lees ook: Orchid Garden
Lees ook: Taman Orkid

Javaans meisje

2011-01-06T20:02:00.000+01:00

Wie o wie kan het raden waar deze foto is gemaakt, in Suriname of Indonesië. Ik denk dat meeste van jullie Indonesie kiezen. Ze had net gegeten en haar mond niet goed schoon geveegd of gewassen. En ze had iets vettig gegeten zo te zien.
Ja, je ziet het, er is geen verschil tussen een Surinaams-Javaans of Indonesisch Javaans meisje. Je blijft een Javaan of je de Javaanse taal beheerst of niet.

Lees ook: Javaans gevoel

Penang

2011-01-05T22:11:00.000+01:00

Op zoek naar iets te fotograferen? Ja, dat was ik aan het doen, maar ook om loopbrug te bewonderen. En kijken met wat voor vangst de vissers terugkomen. Dit was ergens voor de ingang van National Park van Penang. Na een wandeling van 3 uur lang berg op en berg af was het gewoon nodig om het rustig aan te doen. En kijken met wat voor vangst de vissers terugkomen.

Lees ook: National Park Penang

Gedrag

2011-01-02T21:59:00.000+01:00

Veilig gedrag van mensen moet je ze aanleren. Het is niet omdat het verplicht is. Kijk hier maar. Je gaat op pad met een bromfiets. Als rijder zelf zet je wel een helm op, maar hij vindt het niet belangrijk dat zijn vrouw geen opzet. Of misschien denkt hij, ik krijg wel zo een ander vrouw, maar daar gaat niet om. Het veiligheidsdenken zit er nog niet in. Men denkt, mij gebeurt het toch niet. En ook nog een bromfiets voor 2 personen nemen ze ook kinderen mee. Men zet een helm op om geen boete te krijgen, maar niet voor de veiligheid.
Beste lezers laten we in 2011 het goede voorbeeld geven om veilig op pad te gaan en ook op het werk.

2010 > 2011

2010-12-30T22:22:00.002+01:00

Al ben je nog zo langzaam, jij draait gewoon mee door. Om de as van deze aardbol, dag en nacht. In het universum reizen we verder en dat is 365 dagen om de zon. We staan niet stil, niemand blijft achter. We bewegen verder in het leven waar er veel verrassingen staan te wachten. Je moet wel wat voor doen. Staan we weer ergens in dit universum, een tijdstip waar wij als startpunt hebben afgesproken dan blikken we terug wat we allemaal hadden uitgespookt. Dat wil ik nog doen en dat wil ik niet meer doen.
Ik wens jullie allemaal een gezond 2011 toe en geluk natuurlijk. En niet te vergeten lekker eten, hmmmm.

Terug in tijd

2010-12-27T19:02:00.000+01:00

Speel je met de kleuren van een foto dan valt er iets op. Foto is vrij recent gemaakt en door het zwart/wit maken van zo'n foto lijkt de tijd op Java niet te zijn veranderd. Beeld past gewoon van 100 jaar terug. Buiten de grote steden is de klederdracht niet veranderd. Alleen als je goed kijkt dan zie je wel de invloed van de moderne techniek. De vrouwen hebben slippers aan!

Lees ook:
Surabaya

For you

2010-12-24T12:58:00.000+01:00

Beste families, vrienden, kennissen, luisteraars en lezers, wij wensen jullie fijne feestdagen en gelukkig Nieuwjaar.

Dear families, friends, listeners and readers, we wish you a merry Christmas and happy New Year.

Terbaik keluarga, teman, pendengar dan pembaca, kami berharap Anda hari Natal dan bahagia Tahun Baru.

Poro sedulur, konco, kenalan, pamiarso lan pemoco, kulo ngaturaken selamet natalan lan taun baru.

Kookkunst

2010-12-22T20:17:00.001+01:00

Na vele gerechten in Indonesië te proeven (of eten) mis ik toch het eenvoudig klaargemaakt eten in Suriname. In Indonesië lijkt alsof elk gerecht die ik van Suriname ken anders. Een ander smaakje, mogelijk gebruiken ze andere ingrediënten. Hoe kan het eigenlijk, zelfde naam en ziet ook zelfde uit, en toch anders. Onze voorouders in Suriname (uit Java) hadden het goed gedaan. Met de weinige kennis dat ze meenamen en de beschikbare ingrediënten om van de mogelijkheden toch lekker gerecht te maken. Je weet het wel waarover ik over heb, ja, de saoto soep. En nog meer andere lekkernijen bijvoorbeeld peyeh (rempeyek). Soms kom ik wel een gerecht tegen dat exact zelfde smaak, hhmmm ...dat was nasi goreng. Je weet het wel die nasi goreng wat ze in feestjes in Suriname serveert.

Lees ook:
Eten
Sarangan

Muziek CD's

2010-12-19T22:03:00.000+01:00

Een muziekwinkel is een "must" voor muziekliefhebber. Ik heb een paar van deze winkels bezocht en rustig de collecties bekeken. Wat mij opvalt, heel weinig nieuwe muziek.
Aanbod van Javaans of Indonesisch CD valt tegen in de muziekwinkels in vergelijking met onze voorgaande vakantie. Het aanbod van cassette bandjes was ook minder. Mijn bekende cassette winkel in Yogya bestaat ook niet meer. Inloop van klanten was minimaal. Dus ik heb heel weinig CD's kunnen kopen. Muziekhandel in Indonesië wordt ook beïnvloed door de moderne digitale concurrentie. Mensen die wel geld kunnen of willen uitgeven luistert (download) muziek via internet. Campursari kan je wel een paar nieuwe VCD's kopen, maar popjawa valt tegen.

Lees ook:
Javaanse Artiesten
Zonnig

Steamboat eten

2010-12-17T23:07:00.000+01:00

Ik moest even nadenken wat ik ga eten. Er was keuze genoeg en ik lust wel alles, maar je hebt maar 1 plek in je lichaam om te verwerken. Dus keuze moest ik maken, dus van alles een beetje voor ons avond eten. Het was in Georgetown (hoofdplaats van Penang, Maleisië). Je betaalt circa 4 Euro per persoon inclusief drinken. We moesten ook kijken hoe anderen het doen. Je hebt de keuze om alles zelf gaar te maken. 2 soorten bouillon op vuur, eentje pittig en de ander minder om groente of vlees in te stoppen.
Lekker.

Zie ook: Noodles

Markt aanbod

2010-12-16T19:00:00.000+01:00

Het is nu koud in Nederland. Om een warm gevoel te krijgen ben ik mijn laatst gemaakte foto's in Indonesië aan het bekijken. En het valt op dat het aanbod toch iets anders is dan in Suriname. En de manier van product presenteren aan de man. Het geschreeuw van verkoper/verkoopster hoorde ik niet bijvoorbeeld "koop 2 en je krijgt 1 gratis". Nee, dat hoorde ik niet. Tafels of onderlegger om het product te leggen, dat is er niet. Binnen wel hoor, maar hier buiten op het plein is er geen te zien. Volgens mij verkopen ze in Suriname geen bananenblad, ik weet het niet. Hier in Gunung Kidul lokale markt is het aanbod van bananenblad of bacovenblad (hoe je het wil noemen) groot. En bitawiri, nee, dat zie je niet. Een paar producten ken ik ook niet. Het is best leuk om te vergelijken en te kijken wat je wel en niet kent.

Javaans gevoel

2010-12-12T19:17:00.002+01:00

Je bent een Javaan, niet op Java geboren. Je woont ver weg van Indonesië. Je dagelijks spreektaal is geen Javaans. Je verstaat nog enkele Javaanse woorden. En toch ben je van binnen nog een Javaan. Hoe laat je dat onbewust merken. Je hebt enkele batik kleding in je klerenkast, misschien nooit aangetrokken of misschien alleen bij speciale gelegenheden. In je woonkamer heb je een wayangpop hangen. Het maakt niet uit waar je bent geboren en getogen, je blijft Javaan ook al spreek je de taal niet. Je laat het gewoon blijken bewust of onbewust. En als je een javaans muziek (kroncong, popjawa, campursari) hoort voel je op je gemak. Ja hoor, je kan het niet ontkennen.

Reis tip

2010-12-11T19:42:00.000+01:00

Ik heb het mogen ervaren. En het was niet leuk. Mijn paspoort was gedurende mijn laatste reis minder dan 6 maanden geldig. En in de meeste Aziatische landen is dat een vereiste dat het op zijn minst 6 maanden geldig is als je het land binnenkomt of verlaat. Ondanks een goede voorbereiding, ook al zeg ik zelf, is het mij ontgaan om te checken. Tijdens ticket reservering was het nog meer dan 6 maanden geldig, daarom valt het niet op. Ik kon nog net Singapore verlaten, maar Hongkong weer uitgaan was het een probleem. Een airport ambtenaar in Singapore had mij hierover gewaarschuwd. Zodoende was het al op mijn eerste dag in Hongkong ambassade/consulaat gezocht en een noodpaspoort aangevraagd. Gelukkig was er in Hongkong een consulaat aanwezig, anders was het weer een zoektocht.
Dus "I am lost in Hong Kong".

Onbewoond?

2010-12-10T21:59:00.000+01:00

Het lijkt zo verlaten en onbewoond. Bij navraag blijkt dat de eigenaar of bewoner ergens ver weg een baan heeft en komt niet zo vaak thuis. Jongeren trekken weg van de kampong om in de stad bijvoorbeeld Yogyakarta, Surabaya of Jakarta hun brood te verdienen. Eigenaar of bewoner van dit huis lijkt een baan te hebben dat niet zo ver weg is, want het ziet nog redelijk verzorgd uit. Werk aanbod in de kampongs is erg laag en als ze geen plek of ruimte hebben om te planten dan is de keuze om elders werk te zoeken groot.

Javaanse hapjes

2010-12-02T19:45:00.001+01:00

Het was een gelegenheid om van alle soorten Javaanse hapjes te proeven. Ja, ik was wel aan het eind van de dag helemaal vol gevuld. Ik bedoel mijn buik he, want ik was ook speciaal uitgenodigd om te eten met de genodigden. Ibu Sumi gaf mij ook uitleg hoe ik moet eten en wat allemaal erin zit. Echt leuk, en als andere mensen mij in het bahasa en of kromo inggil aansprak, dan zei ze: "Ngomong Jawa wae, ngoko. Iki pinter ngoko" (Praat maar gewoon ngoko Javaans met hem, hij kan het). Ze vinden allemaal zo leuk om mij in het Javaans te horen praten (natuurlijk met een andere klank). En dan, beginnen ze te vragen, hoe het kan. En weer uitleggen. Zo kreeg ik mijn dag wel vol om steeds zelfde verhaal te vertellen.

Batik winkel

2010-11-30T20:42:00.000+01:00

Het is niet altijd even gemakkelijk om batik of souvenirs te kopen in Yogya. Je kan naar de markt (Bringhardjo) gaan, maar als je niet kan afdingen en of de prijzen niet kent raad ik je af. Op de markt zijn de spullen niet geprijsd en als je vraagt dan krijg je prijs pas te horen. En laat je blijken dat je erg geïnteresseerd bent dan wordt het begin aanbod hoger. Dus oppassen op de markt kopen. We raden je aan om in de winkel te gaan kopen met vaste prijzen. Mirota Batik is zo'n winkel, waar de prijzen redelijk zijn en personeel behulpzaam zijn. Mirota Batik is gemakkelijk te vinden aan de Malioboro tegenover Bringhardjo markt. Mirota Batik biedt niet alleen batik, maar ook souvenirs om naar huis mee te nemen.

Waar gaan we?

2010-11-29T22:34:00.000+01:00

Wandelen, rusten, eten zijn de onderdelen van goede reis. Ook het bestuderen van de plaatselijke reisgidsen is een "must". Wat wil ik nog zien. Waar gaan we naar toe. Waar kunnen we oversteken met de ferry. Dagelijks passen we onze schema. In grote lijnen weten we wel, maar de details doen we ter plekke. Hier in Hongkong moest ik nog even uitzoeken, waar we naar toe kunnen gaan na The Peak.

Salak

2010-11-28T22:06:00.000+01:00

Laatst in Oktober bij Nugiek in Yogyakarta kregen we ook salak. In 2004 had ik ook geproefd, maar toen viel het tegen. Laatst was het best lekker en we kregen nog een doos mee om onderweg te eten. Ik ken het eerder alleen van het lied "pilih dongdong opo salak". Dongdong ken ik wel, glad van buiten en als je bijt krijg je een pit met stekels en een beetje zuur. Salak is het omgekeerde een stekelige uiterlijk en heeft een zoetige smaak en sappig. Kies je dongdong of salak? "Pilih sing ayu opo elek" Kies voor je voor een schoonheid of een heks van uiterlijk? Dat is moeilijk kiezen.

Simbah

2010-11-27T21:08:00.001+01:00

Na drie jaar weer in Gunung Kidul en weer op bezoek bij Oma van Tabeta. Ze was zo blij om ons weer te zien, en tranen in haar ogen van blijdschap. Toen in 2007 bij ons afscheid zei ze: "Ik ben al oud en ik zal je niet meer zien". En ik kan me nog herinneren, wat ik haar antwoordde: "Ach Simbah, zo snel gaat het niet, ik zie je nog wel. Je bent nog gezond". Het was indertijd niet in mijn planning om na 3 jaar weer in Gunung Kidul te zijn. Het was meer omdat we naar Singapore om Enitia te gaan zien en combineren om naar Gunung Kidul te gaan.

Big smile

2010-11-26T20:33:00.000+01:00

Nooit eerder ontmoet. Ken haar ook niet. En dan toch, de "big smile". Alleen het gebaar voel je hun gastvrijheid. Misschien ben ik niet zo vreemd, ze lijkt wel op een familielid. Ja, ik bedoel onze grote Javaanse familie.Ja ook, ze praat gewoon Javaans ver weg van de bewoonde (beschaafde) wereld. Ondanks een onbekend omgeving, voor het gevoel ben ik helemaal niet verdwaald. Terwijl als je me daar alleen laat en de bewoonde wereld zelf moet zoeken, dan krijg ik zeker hoofdpijn en behalve dat ook pijn aan mijn voeten met blaren.

Schoenen

2010-11-24T19:14:00.001+01:00

Reizen naar Zuid-Oost Azië zal je wel als Westerling wel een paar dingen opvallen. Tijdens onze eerste en tweede reis dachten we, het is misschien wel een uitzondering. Ik schat zo 1 op de 20 mensen of misschien minder dat ze een maatje grotere schoenen aantrekken. Voor kinderen kan ik me best voorstellen dat de ouders een maat groter koopt voor de kinderen, maar voor de ouderen is toch wel anders. We vroegen ons af wat het achterliggende gedachte om een grotere maat schoenen aan te trekken. Je vindt het leuk en er was geen meer te koop in de winkel met jouw maat. Je hebt het gekregen van een vriend of bekenden en het is zonde om weg te gooien. Je kan zoveel antwoorden op verzinnen. Ik weet het niet, ik durf zelf niet te vragen. Het is een persoonlijke en ook gevoelige vraag. Het is niet alleen in Indonesië, maar ook in Maleisië en Hongkong. En toch heb ik aan een vriend gevraagd, natuurlijk eerst naar zijn schoenen kijken of het een grotere maat is of niet. Hij gaf mij een antwoord, maar of dat het juiste achterliggende gedachte is laat ik het midden. De meeste (goedkope) schoenen zijn te hard en als je passend koopt dan krijg je blaren van. En toch he, met een maatje grotere schoen kunnen ze echt heel goed lopen. Het is kwestie van wennen denk ik.

Bakul sate

2010-11-22T21:43:00.000+01:00

Als het begin te "schemeren" na 5 uur 's middags, dan worden de vrije plekken op het trottoir bezet door verkopers of verkoopsters van etenswaren. Het is altijd druk iedereen probeert wat te verdienen. Zo'n porsie sate zal wel lekker zijn. Ik heb hier op Malioboro nog niet eerder gekocht. Het ziet niet hygiënisch uit, maar als het goed verhit wordt dan zal het wel goed zijn. Ik lust meestal wel sate hoor.

Gamelan

2010-11-20T20:24:00.001+01:00

De jeugd wordt op Java al opgeleid om traditionele instrumenten te bespelen. Het is niet alleen bestemd voor jongens, maar ook de meisjes. Ik heb ze horen spelen en met mijn kennis van "nul" wat betreft gamelan muziek vond ik wel een goed klinkend gamelan muziek. Zo blijft ook gamelan in "leven".
Een gamelan groep in Suriname is ook interessant om te beluisteren, maar er is toch een verschil met de Indonesische vertolking. In Suriname doet men met minder instrumenten. Het klinkt ook anders.

Kebon jati

2010-11-19T20:20:00.002+01:00

Een wandeling van circa 10 a 15 minuten door smalle weggetjes en struiken gingen we naar een kebon jati. Soms ook langs kleine maisveld met ertussen cassaveplanten liepen we moeizaam om naar een aanplant van teakhout (kebon jati) te gaan kijken. Tijdens onze moeizame wandeling ontmoetten we een vrouw bezig hun kleine landbouwgrond schoon te maken van onkruid. Een heel vriendelijk begroeting en een lach op haar gezicht. Ondertussen liep ik ook te dromen van de filmen die ik ooit had gezien jaren terug in Suriname. Weet je, van die documentaire over Indonesië. Ik zie nu tv beelden, maar gewoon in het echt. Een bergachtig gebied en stukje grond wordt benut om te planten. Mais naast cassave of mais tussen de rijstplanten. Dan vraag je af, waarom doen ze dat. Als het droogt blijft (geen regen) dan zal mais wel groeien en kunnen ze nog iets oogsten en andersom weer rijst natuurlijk. Op de plaats van bestemming bewonderde ik hoe snel de bomen groeien.

Oorsprong saoto

2010-11-15T22:17:00.001+01:00

Ik blijf toch zoeken naar de oorsprong van onze welbekende saoto soep op Java. Ons laatste bezoek in Gunung Kidul heb ik uiteindelijk kunnen achterhalen. Pak Sayat vertelde mij dat saoto toen wel de gebruikelijk naam is voor de huidige Indonesische soto. Dus soto of saoto, dat is zelfde. Uitspraak is anders geworden doordat de jongeren meer bahasa zijn gaan spreken. Alleen de ouderen kennen de naam saoto onder de Javaans sprekenden. En nu de smaak nog. Ja, dat weet ik ook niet. Ik denk meer dat de Surinaamse Javanen zijn blijven steken in oude traditie van saoto soep maken en niet verder is gaan improviseren (experimenteren) zoals de Indonesiërs. Saoto is voor de Surinaamse Javanen een soep met steeds dezelfde smaak, terwijl in Indonesie soto verschillende smaken kan hebben. Elk gebied heeft zijn eigen smaak (ingredienten) van soto. Zo krijgt de saoto of soto van Suriname een eigen status. Een lekkere saoto soep, en bij elk Surinaams Javaans feestje niet mag ontbreken.

Landschap

2010-11-13T20:36:00.001+01:00

In Indonesië genoten we ook van de mooie natuur. Langs de wegen richting Gunung Kidul is het aangenaam om naar te kijken. Ik heb heel veel foto's kunnen schieten. Het is dus niet alleen genieten van het lekkere eten, maar ook van de natuur. Daarnaast kan je lekker kletsen in het Javaans met je vrienden.

Reog

2010-11-11T19:22:00.002+01:00

Na meer dan 100 jaar weg van Java (Indonesië) zijn er een aantal dingen die niet veranderen. In Suriname wordt het "djaran kepang" dans genoemd en op Java Reog. Het begeleidend muziek is wel anders, voor de niet kenners zelfde klank. Persoonlijk vind ik het anders, de dans op zich is hetzelfde. Ik vind het knap dat er in Suriname nog wordt gepraktiseerd.
Om eerlijk te blijven ik heb niet van begin tot eind gekeken. Er was op die bewuste dag zoveel te zien dat ik een keuze moeten maken om van elk attractie een beetje te volgen, want aan de andere kant van het terrein was er weer een "ledek-dans". Je weet het wel de mannen moeten betalen om met haar te dansen met "slendang". Was wel leuk om te zien na zoveel jaren. Volgens mij had ik in Suriname zo'n 40 jaar terug voor het laatst gezien, ik was nog een kleine jongen. Echt "jempol" van de mensen die onze Javaanse traditionele dans in stand hebben gehouden.

Nugiek

2010-11-10T19:03:00.000+01:00

Tijdens mijn reis maak ik het bezoeken van vrienden een onderdeel van mijn programma.Het is dan niet alleen bezienswaardigheden en toeristische plekken. Het is leuk om iemand weer na jaren te ontmoeten. Zo'n bezoek geef me een indruk van het dagelijks leven van mijn vrienden. En natuurlijk communiceer ik op dat moment op een heel andere manier dan alleen via telefoon, e-mail of chatting.
Nugiek was in 2005 bij ons in Nederland, dus het was toch alweer 5 jaar terug. In 2007 had ik hem niet kunnen ontmoeten. Het was een aangename samenzijn met heel veel eten. Ja, Mas Nugiek het was echt heel veel eten voor 4 personen. Suradal en Tabeta waren ook mee.

Butterfly Farm

2010-11-08T20:46:00.000+01:00

De Penang Butterfly Farm is niet alleen een toeristische vlindertuin, er wordt ook veel onderzoek naar vlinders gedaan. De 'boerderij' herbergt ongeveer 4000 vlinders, in totaal gaat het om 120 verschillende vlindersoorten. De vlindertuin is in 1986 geopend, en al jaren een vast onderdeel van een georganiseerde dagtour op het eiland.De Butterfly Farm is doordeweeks dagelijks geopend tussen 9.00 en 17.00, en in het weekend tussen 9.00 en 18.00. De Butterfly Farm ligt ongeveer 17 kilometer vanaf Georgetown.
Onze Nederlandse vlindertuin in Luttelgeest doet het niet onder met minder vlindersoorten. Dus echt zover hoef je niet te gaan om een vlindertuin te bewonderen.

Gelaran

2010-11-07T19:28:00.000+01:00

In Gelaran (Gunung Kidul) bij de ouders Tabeta is het altijd een eetfestijn op een traditionele manier. Wij behoren gewoon tot een van hun. Het was dan ook al het derde bezoek van ons in Gelaran. En het was gezellig bij elkaar kletsen en eten op de oude Javaanse manier. Hier in Gelaran praatten we gewoon "ngoko" onder elkaar. Dus wij voelden ons niet als vreemde bij hun. Wel, merk je dat er sommige woorden wij niet verstaan.
Een mat leggen op de vloer en het eten in het midden en dan beginnen. Een ieder pakt zijn eigen bord en natuurlijk rijst met vis en groente. En dan gezellig met de hand eten, geen lepel, vork of mes komt hier aan te pas.

Hong Kong vanaf het water

2010-11-05T18:40:00.000+01:00

Een oversteek maken met de boot is een aangename manier om Hong Kong vanaf het water te bekijken. Deze veerboten varen tussen Hong Kong Island en Kowloon (vaste land). Tijdens een overtocht beleef je een heel andere stad uitzicht. Het zicht op de haven en de skyline van Hong Kong is schitterend.

Het geeft een rustgevend gevoel om Hong Kong vanaf het water te bewonderen. Het is dan aan te bevelen om het te doen.

Javaans praten

2010-11-04T18:29:00.000+01:00

In Bedjihardjo (Gunung Kidul) wordt gewoon Javaans gesproken onder elkaar. Het geeft een gevoel van erbij horen aan de ene kant en andere kant weer een vreemde vogel gevoel. Ze spreken het Javaans wat wij kennen in Suriname. Wat is het verschil, ja, dat zijn de woorden die wij in Suriname met Nederlandse woorden vervangen. Zodoende is het niet altijd eenvoudig om het goed uit te drukken als ik met ze communiceer. Zoals ik al reeds eerder over het Javaanse taal schreef, het blijft een moeilijke taal, maar gemakkelijk om te leren. Een taal met gradatie. Ik wil in deze geen academische discussie of studie van maken. Het is mijn eigen ervaring, een taal van het gewone volk op straat. En ik bedoel "ngoko" voor mijn gevoel alleen gepraktiseerd in de dessa van Oost-Java. "Ngoko" wordt alleen gesproken onder de gelijkwaardige bijvoorbeeld een goede vriend, je leeftijd genoten. Anders wordt het elite Javaans (kromo inggil) gesproken of bahasa natuurlijk. Ben je een vreemdeling dan wordt er geen "ngoko" Javaans gesproken. Ook al verzoek je ze om te praten, dan doen ze dat niet uit beleefdheid. En als ene wel in het "ngoko" Javaans wil praten, dan zal deze alleen maar om vragen te stellen hoe het kan dat ik Javaans kan praten, want ik ben niet van daar. Je wordt het middelpunt van aandacht.

Malioboro 2

2010-11-03T20:11:00.001+01:00

In 2007 waren we ook in Malioboro. En laatst na 3 jaar zagen we een veel drukker Malioboro. De trottoirs zijn bezet geworden door de bromfietsen. Trouwens, Indonesië is een land van bromfietsrijders. Heel druk, er is niet zo veel ruimte meer om te lopen. Vrij lopen is er niet meer. Je moet tussen al de geparkeerde bromfietsen een weg zien te vinden om te lopen. Straat en Marktventers trekken niet meer aan je om te kopen. Aanbod van becaks is ook groot. Ik zie meer becak op een klant wachten dan becak met een passagier wegfietsen. Dit keer hadden we ook geen gebruik gemaakt van becak. Ik vind het onveilig in een zo'n drukke weg om tussen auto's bromfietsen te zitten. En je kan nauwelijks wegspringen als er iets op je afkomt. Voor vele autorijders zijn de bromfietsers een gevaar op de weg. Ze houden geen rekening met de autorijders. Ze kruipen overal tussendoor, een betaalbare vervoermiddel voor de gemiddelde Indonesiërs.

Javaanse arbeiders

2010-11-02T20:29:00.001+01:00

De Javaanse Surinamers zijn de nakomelingen van de contractarbeiders uit Java. Ze hadden voor 5 jaar contract getekend (bewust of onbewust) om in de Surinaamse plantages te werken. Je ziet hoe moeilijk en zwaar de Javanen het hebben in Indonesië. Nu nog na meer dan 100 jaar Javaanse immigratie naar Suriname zoeken nog veel Javanen banen buiten Java (Indonesië) met als doel weer terug te gaan om een huis te bouwen. En ook velen zijn ook blijven wonen in het buitenland.

In Hong Kong hadden we Suratie ontmoet. Ze komt uit een dorp Watuh Uloh (Jember, Oost Java). Ze laat haar gezin om voor 2 jaar in Hong Kong te werken als hulp in een Hotel. Ze werkt via een uitzendbureau (agent noemt zij dat). Volgens mij zijn er meerdere uitzendbureaus die arbeiders in Indonesië werven, want op het vliegveld (Jakarta/Yogyakarta) zien we vaker een man lopen met een pakket paspoorten en dicht bij ingang worden deze paspoorten verdeeld en kregen ze nog de laatste instructies. Zo zie je nu nog worden de Javanen ingezet als contractarbeiders in een moderne jasje. Het voordeel nu, ze kunnen nog contact met het thuisfront in vergelijking met onze voorouders in Suriname.

Warm

2010-10-31T13:29:00.002+01:00

Na 23 dagen Azie waren we gisteren weer thuis aangekomen. We hadden niet alleen lekker gegeten, maar ook veel kunnen wandelen. Het was niet alleen stadswandeling, maar ook in de natuur. Het was warm niet altijd aangenaam om te lopen. Rust was altijd nodig, terwijl de locals wel op zijn gemak kunnen doen ben ik altijd helemaal bezweet.

Op bezoek

2010-10-26T17:45:00.005+02:00

Op bezoek bij Mas Edy Laras in Gunung Kidul. Een waar genoegen om met hem kennis te maken. Hij is een bekende lokale campursari muziek schrijver/zanger.
In Suriname is hij niet zo bekend, maar hier is hij wel een van bekende tradionele zanger.

Uitgenodigd

2010-10-26T05:37:00.004+02:00

We waren nog met 2 andere buitenlanders. Die waren tussendoor weg gegaan om een toillet bezoek af te leggen. Intussen waren we uitgenodigd om mee te eten met de andere officiele genodigden. Bij terugkomst van de andere 2 vroegen ze ons bakso te gaan eten in een warung. Nee, we hebben geen honger we hebben al genoeg gegeten. Hoe kan dat dan. O, wij waren mee gaan eten met de andere genodigden. En wij dan, ja, jullie waren weg gegaan.

Zwaar

2010-10-25T17:47:00.003+02:00

Het dagelijks leven in Indonesie is voor de meesten zwaar, maar deze heeft het niet alleen zwaar om zijn geld te verdienen. Hij heeft ook te verduren wat hij op zijn rug moet dragen. Dat is een grote zak vol met verse cassave. Ik schat dat het meer dan 50 kg dat hij moet versjouwen.

Festival in GK

2010-10-25T10:20:00.004+02:00

Afgelopen zaterdag genoten we van een feestelijke opening van een grot voor de toeristen. Er werden allerlei dansgroepen vertoond. Van 10 uur 's morgens tot 2 uur 's middags. Dit maakt je als toerist niet altijd mee, het is puur toeval. In het heetst van de dag werd het gehouden. Niet alleen dans en muziek werd het vertoont, maar ook allerlei lokale eten (ook proeven, soms gratis, soms voor een prikje). Wij kwamen met de auto aan, waar normaliter voor auto werden gesloten, mogen wij gewoon doorrijden. We werden als VIP behandeld, echt waar. Na vertoning van de verschillende dansgroepen werden we naar binnen geroepen. Eerst dacht ik: Ik moet foto van binnen maken, dus liep er naar toe. En wauw, ik kreeg een lege bord en lepel aangeboden om zelf eten uit te scheppen. Schitterend is dat, en we genoten ook van het lekkere eten.

Markt Wonosari

2010-10-25T09:48:00.003+02:00

Hier waren we op de markt in Wonosari (Gunung Kidul), waar lokale verse landbouw producten wordt verhandeld. We waren aan het rondkijken wat we allemaal nog kennen. Ja hoor, nog veel van de producten kennen we wel. Onze ogen vallen op een aantal sukun (broodvrucht), een vrucht dat we lang niet meer hebben gegeten. Dus gingen we op af en vroeg haar om 1 of 2 te kopen. Koopt maar alles wat ik heb hier 10 stuks voor 10000 Rp antwoordde de verkoopster. Dat is natuurlijk te veel. Wat gaan we met zoveel doen. Het gesprek begon dan verder en alle communicatie natuurlijk in het Javaans. Mijn antwoord: 10 is toch te veel en daar krijg ik dan buikpijn van met alle gevolgen. Uit eindelijk verkocht zij 2 aan ons voor 3000 Rp (~25 Eurocenten). De mensen waren zo blij (of genietend) hoe wij het Javaanse spreken. Een "vreemdeling" met een Nederlandse tongval, waar normaliter zij moeilijk in kontakt mee kunnen komen met een buitenlander.

Penang National Park

2010-10-18T12:27:00.004+02:00

Vandaag een natuur wandeling gemaakt in Penang (Maleisie) van meer dan 3 uur, berg af af en berg op. Zowel mooie looppaden als slechte. Een Canapy Walk hoort ook hierbij. Dus al het eten van de afgelopen dagen hebben we hier opgebrand.

The Peak

2010-10-17T10:15:00.004+02:00

Vanuit Kowloon verplaatsten we met de MTR (ondergrondse metro) naar Hong Kong Island. Van hieruit namen we de piektrein om naar The Peak te gaan. Eenmaal boven op The Peak kunnen we het vaste land van Hong Kong bekijken (bewonderen) en tevens van Hong Kong Island, maar je kan het niet zo helder zien, door de laag hangende bewolking (smog). We hadden daar een paar uur rond gezworven. Op de terugweg naar beneden wilden we weer de trein pakken, helaas na een half uur in de rij te staan wachten vertrek de trein maar niet. Ze hadden het omgeroepen, maar ja, we verstonden niet alles. Het was chinees en het Engels was ook met een chinese accent. We liepen maar achter de Chinese kudde en kregen ons geld terug om met de bus naar Central Station te gaan. Het bleek dat de trein het heeft begeven.

Kowloon

2010-10-16T16:02:00.002+02:00

De zon gaat onder en de mensen beginnen langzaam de eettentjes op te zoeken in Kowloon Hong Kong. Volgens mij draait het leven hier ook alleen om eten. Aanbod is groot genoeg en natuurlijk ook de vraag. Hoe laat je ook langs gaat om 7 uur óf 11 uur 's avonds alle stoelen zijn bezet.

Noodles

2010-10-16T15:56:00.004+02:00

Wat mij opvalt. Ik ben in 10 dagen tijd op 3 verschillende plaatsen (Singapore, Hong Kong en Penang). In Singapore eten ze echt veel meer noodles dan de 2 andere plaatsen. Zo zie je hier op de foto in een zijstaatje in Little India (Singapore) een klein fabriekje. Lopende band blijft gewoon draaien en de mensen blijven gewoon eten.

Little India

2010-10-12T17:11:00.003+02:00

In Little India (Singapore) zie je al een heel mooi versiering voor de komende Hindoe lichtfeest. Elk jaar wordt er een nieuwe design getoond. Er worden speciale designer voor inghuurd hebben ze ons verteld. En het wordt aangezet een maand voor en na deepvalie feest getoond. 's avonds is het heel mooi te zien. Trouwens in Little India gaan het leven 24-uur door zonder nachtrust, dus 3 uur 's nachts wakker dan kan je effe naar toe gaan.

Activiteit in Singapore

2010-10-11T02:59:00.003+02:00

Eten is hier een 24 uurs activiteit. Op welk tijdstip je ook langs gaat, het is altijd een drukte. Ze eten en drinken. Eten van alle soorten Aziatische keuken: India, Korea, China, Indonesie.
Alle soorten eten, en wat we hebben gegeten zijn allemaal lekker.

Veiligheid

2010-10-10T18:18:00.003+02:00

Een stukje veiligheid. Ja, ze gaan heel ver hier met dit mag niet en dat mag niet. Hier een pick-up met mensen als vracht, en dat noemt men veiligheid. Terwijl weer aan de andere kant openbaar vervoer heel goedkoop en gemakkelijk is.

Marina bay sands skypark

2010-10-10T09:52:00.003+02:00

Skypark bevindt zicht op de 57ste vloer van een hotel. Om naar boven te gaan betaal je SGD 20 als je geen bezoeker bent van het hotel. Er is ook een zwembad aanwezig. Van hieruit kan je Singapore bewonderen. Als het donker is het natuurlijk heel mooi. We staan in de rij om naar binnen te gaan (half uur) en ook om weer naar beneden te gaan. Voor een ieder die Singapore bezoek beveel ik aan om dit te doen. Het is adembenemend om te zien.

Orchid Garden

2010-10-09T16:01:00.003+02:00

Natuurlijk willen we dit niet missen. Het is heel groot en genoeg tijd nemen als je van de natuur houdt. Een wandeling door de verschillende tuinen en heel mooi ontworpen. Voor de prijs van SGD 5 (Euro 2.75) krijg je veel meer te zien dan in Europa.

Singapore by night

2010-10-09T05:12:00.002+02:00

Het is schitterend om Singapore 's nachts te bewonderen met al de verlichtende gebouwen. Eeen leuke wandeling na het eten om al het pittige eten weg te werken. Ja, het was onze eerste nacht in Singapore en met het tijdsverschil van 6 uur moeten we het nog wennen. Dus van vroeg naar bed was het geen sprake. Wat mij echt opvalt overal kan je lekkere eten kopen. Honger zullen we niet lijden.

Singapore 1e dag

2010-10-08T16:53:00.003+02:00

Na een vermoeiende vlucht vanuit Dusseldorf via Istanbul in Singapore aangekomen zijn we op zoek gegaan naar een hotel. Eenmaal ingecheckt zijn we direct gaan opfrissen en op zoek gegaan naar eten. Heerlijk, maar alles was echt pittig.
Onze eerste dag in Singapore was snel opgevuld.

Eten

2010-10-05T21:02:00.001+02:00

Behalve genieten van de omgeving (natuur, temperatuur en cultuur) gaan we zeker smullen van het lekkere eten dat Zuid-Oost Azie ons gaan bieden. Elke dag een ander menu en keuze zat.

Yogya

2010-10-03T16:34:00.002+02:00

Laatste dag voor ons vertrek uit Yogyakarta in 2007 kregen we in ons Hotelkamer een vers vruchten schotel aangeboden. We hadden altijd afgevraagd waarom eigenlijk. Waarom deden ze dat bij ons. Misschien wel normaal voor alle gasten. Nee, we hadden in verschillende Hotels gelogeerd maar nooit zo'n schotel gekregen. Nu na 3 jaar realiseer ik me, dat was een gedrogeerd vruchten schotel om mensen terug te laten keren in Yogyakarta. Ja, ik weet het. Yogya trek me zo aan dat ik nu weer naar Yogya ga voor de 3e keer.

Graceland

2010-09-15T18:24:00.005+02:00

We waren in Spartanburg (SC) in USA bij Els en Iwan. En van daaruit bezochten we Graceland (Elvis Presley) in Memphis (Tennessee). Het was een rit van in totaal meer dan 9 uur en een afstand van meer dan 900 km. We hadden het in 2 etappes uitgevoerd om toch een hele dag in Graceland te kunnen zijn. Onderweg hadden we een Motel-stop gemaakt om te slapen.
Het is wel waard om eens te gaan. Om al de gouden platen te bewonderen. Ondanks dat hij al lang is gestorven. Hij zorgt dat er nog velen kunnen genieten en leven van zijn muziek en erfenis. Niet alleen de muziekliefhebbers, maar ook de mensen die in Graceland werken voor hun dagelijks brood.

Borobudur

2010-09-10T20:43:00.002+02:00

Een kolossale bouwwerk en is een van de meest indrukwekkende creaties van de mensheid. Voor de bouw waren 56000 m3 stenen nodig en daarmee het grootste historische monument van het zuidelijk halfrond. Toegangsprijs om dit wereldwonder te bewonderen is voor vreemdelingen vele malen duurder dan voor de Indonesiërs zelf. Dat is wel te verklaren omdat dit bouwwerk door onze voorouders is gebouwd, een nalatenschap (warisan). Ja, je verwacht het wel van mij. Ik sta gewoon in de rij van Indonesiërs om kaarten te kopen. Ze weten het toch niet, ik ben een Javaan. Eenmaal binnen hadden een paar jongens toch in de gaten dat wij goedkope kaarten hadden gekocht in plaats de dure voor buitenlanders. En ze hadden ons uitgelachen. Niet erg toch, zei ik. Ik geef straks de rest aan mijn begeleider (Pak Sopir).

Tawangmanggu

2010-09-08T22:26:00.002+02:00

Tawangmanggu, gelegen ten oosten van Solo op Midden-Java, is een rustig en koel plaatsje op 1230m hoogte. In de bosrijke omgeving van de plaats kun je uitstekend wandelen.
Zo zie je jonge paren hier een wandeling maken. Na een wandeling naar beneden om naar een waterval "Grojogan Sewu" te bezichtigen kan je ook rustig genieten van het mooie uitzicht en de vele verliefde stellen giechelend elkaar uitdagen.

Marmaris

2010-09-05T18:58:00.001+02:00

Af en toe een strandvakantie hoort ook erbij. Dus mijn bruin getint huid wordt dan heel donker.

Tangkuban Perahu

2010-09-05T12:55:00.003+02:00

Tijdens onze eerste reis naar Indonesië gingen we naar Tangkuban Perahu. Tangkuban Perahu is een actieve vulkaan bij de stad Lembang gelegen op 30 km ten noorden van de stad Bandung, de provincie hoofdstad van West-Java. Het is een belangrijke toeristische trekpleister, men kan er al wandelend of met een wagentje tot aan de krater rand komen. Ook zijn er heetwaterbronnen, waarin het mogelijk is om een ei te koken. De vulkaan is 2084 meter hoog en is voor het laatst in 1983 uitgebarsten. Er kwamen een paar gidsen naar ons toe om ons te begeleiden. Nou, het was onze eerste reis in Indonesië, we liepen gewoon mee met ze zonder vooraf te vragen wat het kost en zo. Het is wel een schitterend omgeving en mooi natuur om eens te bezoeken.
Aan het eind van onze wandeling door het gebied boden ze ons souvenirs om te kopen. Nou, we hadden een paar gekocht en het bleek later veels te duur te zijn als je zelf zelfde souvenir in Bandung koopt.

Thuis van opa

2010-08-29T11:46:00.003+02:00

Je hebt altijd een eigen voorstelling hoe een plaats eruit ziet aan de hand van verhalen die je hebt meegekregen van je grootvader. Door de jaren heen en vooral na 100 jaar is er veel veranderd. En dan kom je op de plek waar je grootvader ooit over had verteld en dan zie je een heel ander beeld. Aan de ene kant is het wel te verwachten. Je ontmoet mensen met bekende gezichten, maar je kent ze niet. De ene lijkt meer op je eigen neef of zelfs je eigen vader. Dus je voelt je thuis en als je praat ben je weer een vreemde.

Keuze maken

2010-08-21T20:59:00.002+02:00

Het is altijd moeilijk om een keuze te maken waar je naar toe gaat. Indonesië bestaat uit zoveel eilanden. Elk plek een bezoek afleggen zal je niet lukken, daarom moeten we vooraf een keuze maken naar welk eiland en plaats we gaan. Als je het niet van te voren vastlegt is je vakantie dan verpest vind ik. Dus vooraf informatie verzamelen en je route uitstippelen en ook al vooraf aantal dagen/nachten vastleggen.
Er zijn altijd wel plekken die je weer wilt zien omdat het toevallig in je route zit en of je wil een vriend ontmoeten.
Het is altijd de moeite waard om de kompongs op te zoeken en met de plaatselijke bewoners praten als dat mogelijk is.

Yogjakarta 2

2010-08-20T22:10:00.003+02:00

Bij het verlaten van Yogjakarta met Garuda denk ik toch wanneer kom ik weer hier terug. En nu na paar jaren geloof ik het weer. Over een paar weken ben ik weer daar om te genieten van al het moois dat Yogjakarta en zijn omgeving te bieden heeft.
Waarom houd ik van Yogja en zijn omgeving? Ik ben niet daar geboren en getogen en toch trek het mij zo aan, de mensen, het eten en of wat anders.

Zie ook: Yogjakarta 1

Kaliurang 2

2010-08-17T21:27:00.003+02:00

Na een half uur afdaling kwamen we in een beek terecht met fris stromend water. Was wel nodig om het lichaam af te koelen. Suradal had me verteld dat hij me naar Kaliurang meeneemt. En ik dacht, o leuk, zal wel heel veel garnalen zijn in een beek. Nee hoor, Kaliurang is een naam van een plaatsje. En in het beek zelf valt er geen enkel garnaal te zien. Echt een stukje natuur om te genieten en waar geen ander toerist was te bekennen.
Teruglopend naar "onze auto" was ook niet zo gemakkelijk. Zwetend kwamen we weer boven aan.

Zie ook Kaliurang 1

Kupu

2010-08-15T20:16:00.001+02:00

Kupu wae gelem nemplok ning tanganku. Lha sopo yo sing gelem melu aku...

Bloemen

2010-08-14T21:51:00.002+02:00

Bloemen vrolijkt het leven op. En zo ook al het moois om je heen. Geniet van het leven nu het nog kan. Wacht niet om je droomreis te realiseren.

Gewoonte

2010-08-11T19:23:00.003+02:00

Zijn onze gewoonte "het Javaans doen en laten" anders ten opzichte van de Javanen in Indonesië? Na 120 jaar gescheiden te zijn van onze roots en jaren anders doen om te overleven passen we onze gedrag aan. We willen integreren in een nieuwe omgeving, dat is onze kracht. Een ding hebben we niet kunnen achterlaten en dat is onze bescheidenheid. Ondanks het vergaarde kennis dat we hebben blijven we bescheiden.
Niet alleen onze bescheidenheid hebben we behouden ook het lekkere eten en de pittige kruiden zijn we niet vergeten. We hebben het wel aangepast aan de omgeving, bepaalde kruiden gebruiken wij Surinaamse Javanen niet. Het blijft wel lekker en smakelijk.

Zie ook: Malioboro

Is het ver?

2010-08-10T21:08:00.004+02:00

Vragen zoals "Waar gaan we naar toe?" en "Is het ver?" wordt vaker gesteld bij een kleine uitstapje of een verre reis. In deze is afstand meestal een relatief begrip. Voor mij is 150 km niet ver, maar voor een ander weer heel ver. Het begrip ver is meestal gerelateerd aan hoeveel geld je te besteden hebt.

In USA, een land van grote afstanden en goedkope benzine stelt afstand niks voor. Met 1 liter benzine leg je wel zelfde afstand als in Nederland mee, maar het kost veel minder. Een rit van 150 km kost voor ons in Nederland al gauw 15 Euro aan benzine. Voor hetzelfde bedrag leg je in USA 600 km mee.